Krótkie wyjazdy, czy długie?

Bardzo dziękuje wszystkim za cenne rady. Muszę się zastanowić sama przed sobą. Ale przykro mi jest że istnieją takie osoby które robia na złość jedna drugiej i nie liczą sie z tym że ta druga osoba nie będzier miała z czego żyć
a też człowiek i rachunki musi płącić. Nikomu z nas nie jest łatwo ale uważam, że pomimowszystkot rzeba być człowiekiem. Mi niestety nie do końca to wychodzi mam na myśłi pracę w tym zawodzie.
Przykro mi i pozdrawiam wszystkie uwagi i rady są dla mnie cenne

Mnie nikt dziś nie przebije - nie jestem ani skoczek ani długodystansowiec -ja jestem błyskawica -wczoraj przyjechałam ,jutro wyjeżdżam. Teraz jestem w hotelu i wszystkie emocje już trochę opadły sądziłam ,że taka sytuacja mnie nigdy nie spotka a tu niespodzianka .

Czegoś takiego panicznie się boję. Skoro jesteś w hotelu to wygląda na to, że chociaż firma stnęła na wysokości zadania ale i tak nie chciałabym znależć się na Twoim miejscu. Współczuję. Jedyna pociecha w tym, że teraz ofert  pracy nie brakuje. 

tak firma stanęła na wysokości zadania ,natomiast koordynatorka -niemka -lepiej nie mówić .aby jak najdalej od takich osób. Szefowa firmy bardzo fajna i konkretna babka . W skrócie -przyjechałam ,noc jako tako a z rana dziadzio do szpitala ,córka najpierw zgodziła sie na 3 dniowy pobyt aby mozna było mi znaleść inną sztelę lub bus na powrót a po rozmowie z koordynatorką -niemką ,że mam dziś opuścic miejsce -dwie godziny trwała akcja ,rozmowy firma ,niemcy itd. Wreszcie coórkan zaproponowała mi powrót pociągiem -ja na to,że to jest nie mozliwe ze względu na ilość bagażu i nieznajomość niemieckich kolei -wreszcie firma zaproponowała hotel -teraz siedzę i relaksuję się ,zwiedziłam stare miasto ,popijam drinka . Szok minął.

Taaaak.....to chyba najrozsądniejsze wyjście z sytuacji....napić się. Nigdy nie zrozumiem Niemców. Wykreślili chyba ze słownika słowa takie jak "człowieczeństwo" czy "empatia". Takie zachowania powinny być zabronione, a opiekunka chroniona umową. Wiemy jednak, że dla paru euro własnych rodziców by sprzedali co zresztą często robią oddając ich do domu starców i spieniężając ich majątek.Ech! Szkoda słów. Pewnie Ci znajdą coś innego. Nie martw się.

O prace sie nie martwię ,tylko nie lubie takich super ekspresowych szteli. juz mam zaklepaną ,tylko poprostu nie lubie jazdy w ta i wew ta jak to kabaret Moralnego ,,, mówi.

Jak to nic nie wiadomo w tej naszej pracy. Wczoraj określiłam się do syna PDP, że zostanę tutaj dłużej, czyli jeszcze 8 tygodni.
Minęło 2 tygodnie jak tu jestem, warunki są git, bardzo poprawne relacje między mną a PDP, rodzina jest w porządku to czemu nie.
A dzisiaj od rana PDP fatalnie się czuje. PDP ma raka przełyku i od rana ciągłe nudności, nie może nic pić ani jeść.
Od dzisiaj wkroczyła opieka paliatywna. Ma założoną sondę do żołądka ale był tylko dokarmiany bo ładnie wszystkie posiłki zmiatał z talerza. Od dzisiejszego popołudnia wszystko przez sondę, jedzenie, woda, leki i morfina poszła też bo są bóle nie do zniesienia.
Co będzie dalej???????????????

Jak to nic nie wiadomo w tej naszej pracy. Wczoraj określiłam się do syna PDP, że zostanę tutaj dłużej, czyli jeszcze 8 tygodni.
Minęło 2 tygodnie jak tu jestem, warunki są git, bardzo poprawne relacje między mną a PDP, rodzina jest w porządku to czemu nie.
A dzisiaj od rana PDP fatalnie się czuje. PDP ma raka przełyku i od rana ciągłe nudności, nie może nic pić ani jeść.
Od dzisiaj wkroczyła opieka paliatywna. Ma założoną sondę do żołądka ale był tylko dokarmiany bo ładnie wszystkie posiłki zmiatał z talerza. Od dzisiejszego popołudnia wszystko przez sondę, jedzenie, woda, leki i morfina poszła też bo są bóle nie do zniesienia.
Co będzie dalej???????????????

Mnie nikt dziś nie przebije - nie jestem ani skoczek ani długodystansowiec -ja jestem błyskawica -wczoraj przyjechałam ,jutro wyjeżdżam. Teraz jestem w hotelu i wszystkie emocje już trochę opadły sądziłam ,że taka sytuacja mnie nigdy nie spotka a tu niespodzianka .

A co może być?:(Będzie ciężko:(Może nastąpić chwilowe polepszenie ,ale na cud nie ma co liczyć,niestety.Tylko żeby mi nikt nie zarzucał,że straszę-rak przełyku,bóle,morfina,niemożność normalnego jedzenia.....tak to wygląda po prostu:(Paskudne odchodzenie,tym trudniejsze jesli pacjent ma w miare zdrowe serce i dobry stan zdrowia ogólny, poza choroba nowotworową.Cierpienie trwa wówczas dłuzej:( Gosiu, na 8 tygodni raczej bym nie liczyła,chociaz wszystko jest możliwe.Jesli zdecydowałas się zostać to potrzebujesz dużo siły i cierpliwości.

Jak to nic nie wiadomo w tej naszej pracy. Wczoraj określiłam się do syna PDP, że zostanę tutaj dłużej, czyli jeszcze 8 tygodni.
Minęło 2 tygodnie jak tu jestem, warunki są git, bardzo poprawne relacje między mną a PDP, rodzina jest w porządku to czemu nie.
A dzisiaj od rana PDP fatalnie się czuje. PDP ma raka przełyku i od rana ciągłe nudności, nie może nic pić ani jeść.
Od dzisiaj wkroczyła opieka paliatywna. Ma założoną sondę do żołądka ale był tylko dokarmiany bo ładnie wszystkie posiłki zmiatał z talerza. Od dzisiejszego popołudnia wszystko przez sondę, jedzenie, woda, leki i morfina poszła też bo są bóle nie do zniesienia.
Co będzie dalej???????????????

Gosia przeszłam taką chorobe z pdp . Po operacji  usunięcia przełyku odjeżdżając do domu zostawiłam pdp w dobrej kondycji.  Traktuj to jako prace,  jako pomoc którą niesiesz. Każde Twoje podanie leku czy pokarmu  działa na korzyść pdp. Pewnie to juz późniejsze stadium choroby ale w głowie sobie ułóż , że nie jesteś tym najwyższym i nie rozdajesz łask. Ja potrafię sama sobie przemówić do rozsądku , robię to co potrafie jak najlepiej ale nie przeżywam tego tak ,że  aż serce boli. Chyle czoła przed Toba Gosiu  przeciez wiesz , że bedzie cięzko a jednak zostałaś. Taka praca opiekunki . Trzeba mieć i rozum i serce w odpowienim miejscu. Pisz , dziel sie swoja troska bedzie Ci lżej :-)