Zaskoczona jak nie wiem co, bo można nie umieć mówić, a po niemiecku śpiewać jak najbardziej! Ja jestem taki dziwny przypadek Jak człowiek uczy się w stresie, to na całe życie pamięta. Podstawy z języka zdobyłam w szkole średniej, ale w moich czasach brak było nauczycieli języków obcych, rusycyści stanowili wyjątek. Mnie uczyła emerytowana nauczycielka, którą na siłę ściągnięto, żeby załatać dziury kadrowe. Żeby nas psorka nie pytała, to my usilnie chcieliśmy śpiewać i tu cały sekret. Ale pamięć jest ulotna. Moja została scementowana przez jeden przypadek. Pojechałam do Warszawy, na jeden miesiąc do pracy. Taki był wymóg wówczas w szkole i hufce były obowiązkowe. Z moją koleżanką robiłyśmy sobie wycieczki po mieście, bo jej mama poznała na wczasach w Wiśle koleżankę z Warszawy i ta pani była tak uprzejma wyciągać nas z koszar, kiedy nam pasowało.Najpierw pojawiała się osobiście, potem tylko dzwoniła z pracy. Brałyśmy gazetę, szukałyśmy gdzie jest wstęp wolny i z mapą na przystanek tramwajowy.Było co zwiedzać. Raz będąc w Śródmieściu dla rozrywki zajrzałyśmy do Forum(dzisiaj Novotel) pojeździć sobie windą. Tam wpadłyśmy na genialny pomysł, żeby zaszpanować mówiąc po niemiecku. Talent aktorski obie miałyśmy , bo w tym samym szkolnym teatrze grałyśmy, więc to było małe piwko.Psiapsiółka moja odpowiednio modulując głos, żeby zabrzmiało jak pytanie, powiedziała pierwszy wers piosenki: "Im gruenen Wald, dort wo die Drossel singt"? A ja jej dalej odpowiadam(też słowami piosenki) o tym lesie,jelonku, o miłości do młodzieńca i leśnym grobie ... No i tak sobie poważnie rozprawiamy, a tu naraz: i sam zaczyna coś nucić.
Hihi ,od tamtej pory już wiesz żeby uważać co się mówi przy obcych bo nie wiadomo kto zacz...
Ja odwrotnie, mówić po niemiecku mogę, ale śpiewać ani, ani. Mój PDP ciągle marudzi, ze jest zmęczony i mówi do mnie: zaśpiewa mi pani piosenkę, to zmęczeni mi przejdzie. Odmawiam, bo nie mam talentu do tego, chociaż on mówi, że śpiewać każdy może:-) i sam zaczyna coś nucić.:disco:
Tak , to była dobra lekcja, tylko nie wiem dlaczego nadal lubię "forum":-)
Oj tam, dzisiaj technika nas wyręcza. Jedną taką babunię wesołą miałam, bawarskie szlagry jej puszczałam, kiedy aktywizować musiałam. Siedząc na rolsthulu machała łapkami, nóżkami ile się dało. I religijna była, więc bożonarodzeniowe klimaty śpiewane też robiłam. Wszystko puszczałam w wersji karaoke, to uczyłam się też. Synek na święta przyjechał, nastrój świeczkami zrobił, wyśpiewywał najgłośniej, a przy tym obrał 1,5 kg malutkich cebulek na marynatę do dzika.Potem jeszcze ze dwie godziny to gotował i tak zeszło pół dnia. Normalnie myślałam, ze się go nie pozbędę:wiking:
Masz tam kucharzy i cukierników z zamiłowania...aż 1,5 kg cebulek obrał..ho,ho . Widzisz,powinnyśmy się uczyć niemieckiej gospodarności..
Widzisz jak to dobrze zmieniać sztele, każda uczy czegoś nowego:-)
Ja tylko nie wiem dlaczego te cebulki musiały być takie malutkie, przecież i tak się rozgotowały. Ale widocznie jakiś sens w tym jest...
To ty pewnie jeszcze nie wiesz,że u Niemców moda na małutkie jedzenie nastała. Wiosną wszystkie warzywka można było kupić w miniaturowej wielkości,a te cebulki to pewnie też nowość. U nas z takich cebulek sadzi się szczypior,a może trzeba było mu powiedziec,żeby lepiej szczypioru nasaził zamiast się męczyć i obierac?:lol2:
On specjalnie po te cebulki do sklepu pojechał, widać to mus.A o sadzeniu cebulek w Boże Narodzenie to lepiej, że nie wspomniałam, bo jeszcze by mnie podejrzewał, że korzystam z piwniczki z winami:lol2:
O widzisz,nie pomyślalam o winach....trzeba było Hawanko ,trzeba było...
Od dzisiaj, gdyby mnie ktoś podejrzewał o coś innego niż poczucie humoru, to mam przygotowane wyjaśnienie:" Byłam u dentysty i on zastosował Lachgas".
Takie hasło było w krzyżówce, pdp mi wyjaśniła, że to jest znieczulenie miejscowe, ale jak się zaczęłam śmiać, to powiedziała, że dobrze kojarzę:-)
