Jak minął dzień 7

Już 

 

Biedactwo
Cóż Ci powiem wszystko przez Sabine

Mimo wiatru pojechałam ,aż tak źle jeszcze nie było, ale musiałam trochę odpocząć w zagajniku

Jaką fajna ławeczka na romantyczny spacer 

Qcze,, ale dziadkowie z lekka pokręceni... O mało co głowy nie urwie, tak wieje, to oni ze spaceru wracają. Dziadkowi z nosa leci, buzia lodowata, kaszle, chrycha cały czas... Ech, czyj był to pomysł, to nie wiem. Zamiast odpuścić, to.... 

Może siedzieli gdzie na ławeczce  A by już się wtrącił ten Luke jeden 

Moja też miała dzisiaj pomysł na spacer iść. Wystarczyło, że otworzyłam na chwilę drzwi od tarasu od razu zrezygnowała. Głowę urywa ten wiatr. Teraz siedzi i patrzy jak wiatr drzewa nagina . 

Luke tam wcale romantycznie nie było uwierz mi na słowo, taki domek  jak na działkach mają  ławka stara że jak siądziesz bo możesz wlecieć i już się nie dźwignąć samemu  troszkę  upiornie.Na romantyczny spacer nie polecam

Jeszcze by zdarł ubranie 

Oj ,Werska, co ja się dzisiaj przez Ciebie nachodziłam 
Po obiedzie, zaczynało już wiać, przyszłam na swoje piętro, wsunęłam pod kocyk i myślę, zajrzę na Forum. Co mnie podkusiło i po co? Zaglądam, a tu Werska przypomina mi o spacerze. A ja już sobie wykombinowałam ,ze skoro rano wizualizacja była, to tak,jak bym naprawdę ten spacer zaliczyła,czy nie  
Po tym Twoim przypomnieniu ,kurtka ,buty ,szalik ,rękawice i czapka do kieszeni i poooszłaaam sobie. Po 15 minutach zaczynało wiać coraz mocniej, więc czapkę naciągnełam ,w której mi nie do Face, ale co tam, uszy chronić musiałam. Po pół  godzinie marszu, coś musiałam podpaść tej Sabinie,bo patykami zaczęła we mnie rzucać, wredota jedna . Odwróciłam się na pięcie i kierunek dom obrałam . Wiecie, że żywego człowieka ani jednego nie spotkałam po drodze? Pochowali się wszyscy w domach i pewnie dziwili zza firanek zerkając, że  tak spaceruję i Orkan mi nie straszny 
Wróciłam do domu, lekko zgrzana i ciepłym wiatrem wysmagana, bo na termometrze 12 st . Przyznać muszę, że nawet zadowolona 
A teraz wieje coraz bardziej, nie wiem, czy w nocy piętro niżej się nie przeniosę. W mojej kuchni i pokoju jest po jednym oknie w dachu i dwa normalne. Teraz siedziałam i czytałam, ale nie można się skupić, bo wieje, coś piszczy i gwiżdże, drzewa mi przez te okna  w dachu zaglądają, jakby do środka wejść chciały. Rolet nie zaciągam, bo nie lubię, muszę widzieć co się dzieje 
Zeszlam więc na dół do babci, ona w jednym fotelu,ha w drugim, telewizor wlączony, nikt nie ogląda, ale coś gada, a my sobie czytamy, każda swoje. 

A wygląda fajnie
Krajobrazy są urzekające. Aż muszę wyguglować informacje o Twoich okolicach

Pisałam już parę razy gdzie jestem koło Freiburga okolica ładna ale to wies,dobrze że ten rower mam bo tak to bida

I zaczyna konkretnie wiać no to noc mam z głowy na suficie deski mam i trzeszczą ,dach spadzisty a ja łóżko pod tym spadem 

Potrzeszczy nam w domach, z tego co tu widzę! Tu też, czasem coś stęknie..
Gusia- dzielna byłaś! Mi się ten spacer mój podobał, ale wiało mniej niż teraz.
Hera- pies wychodzi 3 razy dziennie. Jak nie ma wyprowadzającego (taki hausmeister), to otwiera się drzwi, ona polata wokół domu i tyle. No i po kolacji otwieramy jej drzwi, ona nos wysunęła i z powrotem do domu!