Powitajki przy kawie 68

Dzień dobry ? 
Witam wszystkich serdecznie i melduję,źe ja już po spacerku . Oczywiście w towarzystwie mojego pdp :radosc1:
Właśnie się przekonałam,źe i mężczyznom zdarza się mówić NIE !?
co nie tak do końca oznacza , że się na coś nie zgadzają ??? ale jak opiekunką stoi nad nim jak kat nad dobra duszą to chyba raczej nie ma wyboru i trzeba się zmobilizować i na spacer pôjść . Zwłaszcza ,że pogoda ładna .
Spokojnego i udanego dnia wszystkim życzę :kwiatek dla ciebie2:
 

Zazdroszczę Wam pdp z którymi idziecie na spacer. Tutaj chodzę sama. A z pdp to i dzień by szybciej zleciał. Póki co nie zanosi się żeby babcia wychodziła o ile w ogóle jeszcze będzie to możliwe. Po OP biodra ( o ile dojdzie do skutku?) może być jeszcze gorzej i będzie siedzieć dalej w domu na jej zgubę bo demencja postępuje, totalnie jej się nic nie chce i napewno też jest to przez ból biodra. 

Z dziadkami jeszcze ruchowo sprawnymi tak bywa ? Już nieżyjący Felix , ktorym opiekowała się koleżanka - okrąglutki, uśmiechnięty , wesolutki , ale jak jakiś numer odstawił to jakby w niego coś wstąpiło :lol1:

Rzadko się zdarza źeby pdp na spacer chętnie wychodził i paradoksalnie prędzej ma spacer wychodzą pdp na wózkach czy przy rolatorach niż Ci ,którzy korzystają z dobrodziejstwa ,źe jeszcze własne nogi funkcjonują  bez zarzutu :bezradny:

PDP jest w trakcie  ustawiania tabletek na sen.Ubrał się  o 1 w nocy bo słyszał głosy  na tarasie....no i upadł. 

Felix niczego nie brał.Z nim byl inny problem. Był łobuz, samowolny i tyle. Koleżanka nie raz dzwoniła do niego jak się spóźniał ze swojej ulubionej knajpki. Nie raz narozrabial, trzeba było go opatrywać , też i po tym jak coś dłubał przy żyrandolu i zlecial ze stolka. Raz zwiał ze szpitala. W sierpniu 2020; koleżanka poprosiła mnie abyśmy mu urządziły urodziny , bo rodzina jego daleko a kto wie czy to nie jego ostatnie. I tak było. Na początku kwietnia następnego roku zmarł na zawał.  Pomimo tego że czasem narozrabial był przesympatycznym człowiekiem. Koleżance było bardzo żal , mnie zresztą też.
 

Felix niczego nie brał.Z nim byl inny problem. Był łobuz, samowolny i tyle. Koleżanka nie raz dzwoniła do niego jak się spóźniał ze swojej ulubionej knajpki. Nie raz narozrabial, trzeba było go opatrywać , też i po tym jak coś dłubał przy żyrandolu i zlecial ze stolka. Raz zwiał ze szpitala. W sierpniu 2020; koleżanka poprosiła mnie abyśmy mu urządziły urodziny , bo rodzina jego daleko a kto wie czy to nie jego ostatnie. I tak było. Na początku kwietnia następnego roku zmarł na zawał.  Pomimo tego że czasem narozrabial był przesympatycznym człowiekiem. Koleżance było bardzo żal , mnie zresztą też.
 

Paradoksalnie lubimy takich sympatycznych gagadkòw i mamy ich zawsze w pamięci ?

Mój  spokojny, powolny:-)Dzisiaj jeszcze raz podam  tabletkę  na sen, zobaczymy.Wszystko pod kontrolą  Spitex. 

Rzadko się zdarza źeby pdp na spacer chętnie wychodził i paradoksalnie prędzej ma spacer wychodzą pdp na wózkach czy przy rolatorach niż Ci ,którzy korzystają z dobrodziejstwa ,źe jeszcze własne nogi funkcjonują  bez zarzutu :bezradny:

Paradoksalnie lubimy takich sympatycznych gagadkòw i mamy ich zawsze w pamięci ?