Hawana i podopieczni

Przyszła młodziutka Pflege. Bardzo miła.A jak pięknie pachnie
Ala zwija bandaże.

Mam lekarstwo, zażywam,bo bolał mnie brzuch. Wczoraj nie jadłam kolacji, obiad z Alą. 

W tym kościele pod wieżą jest wnęka, zamknięta barierką, na ścianie resztki fresku, scena biblijna z aniołem.
ORIM czuwasz?

Pozasłaniałyśmy z Alą okna roletami, zamknęłyśmy drzwi, nie zdążyłyśmy wrócić do kuchni-dzwonek.Przyszli sąsiedzi. Pan elektryk z żoną.Pani przyniosła kwiatek, fiołek alpejski.Powiedziała, że dla całej rodziny, życzenia złożyła wszystkim. Rozmawiała ze mną i z Alą, sąsiad podszedł do Asa. Zaprosiłam państwa na kawę, podziękowali, bo idą do kościoła, pani zapytała czy jestem katoliczką? Tak.W Polsce jest dużo katolików? tak, bardzo dużo.
Poprosiłam, żeby usiadła na chwilę, ona odsunęła krzesło dla Ali , którą trzymałam pod rękę. Ala nie usiadła. Mówię, że długo siedziała przed tv, musi trochę pochodzić.Pani się uśmiechnęła. Opowiadam, że oglądałyśmy "Małego Lorda".O, jeszcze trwa...obejrzała się w kierunku telewizora.Ala odpowiada, że tak, to bardzo interesująca historia. Mówię, że znam książkę wspomnianej autorki. Uśmiecha się, wyraża pozytywną opinię-to powieść pełna empatii. Pyta jak długo pracuję w de i co robiłam w Polsce. Odpowiadam: zwei Jahre im Deutschand, dreizig Jahr im Polen. Wie...? Lehrerin polnich. Mówi o M...., też jest nauczycielką.
As rozmawia z sąsiadem. Podnosi głos, skarży, że nie udzieliłam mu pomocy. Sąsiadka podchodzi do niego , tłumaczy ....
As podnosi głos do krzyku. Sąsiedzi przepraszają, spieszą się do kościoła.
Zamknęłam drzwi.
Wróciłam do salonu, do Ali.
As krzyczy na mnie, mam jechać do Polski.
Mówię Ali schylając się niżej, (widzę, że się boi) że idę do góry, ściska mnie, mówi "Gute Nacht".

Nie boję się, bo nie zrobiłam nic złego. Studia skończyłam zaocznie na Uniwersytecie im. A Mickiewicza w Poznaniu,chociaż pracować zaczęłam zaraz po liceum. Mam skończone również studia podyplomowe. Nikt mnie z pracy nie wyrzucił, podjęłam decyzję samodzielnie, bo potrzebowałam pieniędzy. Mam dorosłego syna weterynarza i nastoletnią córkę. Mam doświadczenie pedagogiczne, pracowałam w de z dementykami, w domu też. Z osobą dementywną typu"Ala" postępuje się jak z dzieckiem, tłumaczy, nakłania się, jeśli nie rozumie trzeba odpuścić. Znacie moje żartobliwe powiedzenie:" Z demencją jeszcze nikt nie wygrał" z innych wpisów.
Trzeba regularnie , zdrowo odżywiać, dbać by miała sucho, czuła się bezpiecznie.
Jak się nie umyje do końca, odpuszczamy.

Swoje prawa w de też znam, mam prawo do przerwy, pracodawca powinien zapewnić mi jedzenie i zapytać co jem, bo mogę być np. muzułmanką, albo wegetarianką.

Mam oko na wszystko 

Aniele Boży...hm...stróżu mój...

to że Boży to bym sie wstrzymał z taka ocena 

Widziałam te diabełki w oczach

Tak, tylko As nie jest Twoim pracodawcą, jeżeli do tej pory żadna z poprzedniczek tego nie żądala, a co mu agencja niemiecka zagwarantowała?
Wiekszość ma zawsze 1plus małżonek. 
Mi kiedyś żona pdp powiedziala, ze niemiecka koordynatorka uważa , ze ja po 18h w autobusie mogę od razu podjąć pracę. 

Noooo,toś mnie rozbawiła setnie Hawanko:)Ponad 6 lat jeżdżę i jeszcze żaden pracodawca ,agencja czy rodzina PDP mnie nie pytali co jem:):):)Ha ha ha Moja kochana oni wszyscy widzą na umowach wyłącznie nasze obowiązki.....O resztę w 90 przypadkach na 100 trza się mocno "łokciami rozpychać" inaczej pożarliby nas z kosteczkami:):):):) Prędzej Cie zapytają czy pijesz alkohol niż o jedzenie.....

Pytanie o to co jem to Pikuś, nie zawracam sobie tym głowy, jem z podopiecznymi, gotuję to,  co lubią, pytam ich.Dwa razy gotować mi się nie chce
Ale miałam sztelę, gdzie pytano mnie, bo gotowała mi obiad rodzina(córka z góry), na śniadania i kolacje dawała kieszonkowe, desery też przynosiła, zwłaszcza, gdy przychodziła na kawę i pierdołki, bo odwiedzała mnie koleżanka bardzo dobrze mówiąca po niemiecku. Babunia miała sondę i Nahrung z apteki. Sztela z tej samej agencji, jakby nie było.

oj cicho  zaraz zaczna mi głeboko w oczy patrzec