Alergia na widok czekolady z orzechami ucieka, bo nie chce przytyć. Mało tu nas, ale za to doborowe towarzystwo, to temat pdp pociągnę...
Mam teraz panią z zaawansowaną demencją, bardzo kulturalną i spokojną. Zmienniczka opisywała ją inaczej, lecz uważam, że problemy wynikały z tego, że zbyt mocno babcię kontrolowała. Ponieważ kontakt słowny z babcią jest już mocno utrudniony, bo często rozumie mnie źle albo wcale, żyjemy sobie życzliwie w pewnym dystansie. Codziennie odwiedzają ją córki na zmianę, są z nią po 2 godziny, a ja mam wtedy wolne.
Jestem bardzo nietypową opiekunką, bo pozwalam babci robić sałatki, co daje jej dużo radości, lecz z powodu zaburzeń do ogórka potrafi nakroic surowej marchewki, a dziś do owocowej dodała cebuli. Pozwalam jej tez robić po swojemu porządki, gdzie staje na niskim szczebelku drabiny, to za wiedzą córki i macha ściereczką po swojemu. Nie robię problemu, gdy wyciąga i układa po swojemu rzeczy z szuflad. Jest to jedyna aktywność, która daje jej radość i budzi w niej pewne zainteresowanie. Dzisiaj wiele minut spędziła z kluczem w drzwiach wejściowych, którego nie może sama wyciągnąć, zamykała i otwierała drzwi i widziałam, że to też ją cieszy. Babcia dobrze śpi w nocy i nie chce uciekać przez okno, co robiła zmienniczce, i czego się bałam.
Zmienniczka wraca za 10 dni, jest inna ode mnie i zaczną się schody. Można uznać, że "zepsułam" jej sposób pracy i teraz będą konflikty z babcią, bo jedna opiekunka pozwalała, a druga nie. To serdeczna i fajna dziewczyna, typ żywej gaduły, babcia przez pierwsze dni stale o nią pytała. Uważam, że moje podejście do babci, dawanie jej swobody jest dobre dla niej. Ale zmienniczka przeżyje szok i obawiam się, że zechce babcię po swojemu ustawaić. Chyba pogadam z córkami, by zmienniczka raczej zmieniła swój sposób pracy z babcią, niż wracała do ciągłego zabierania babci rzeczy, odciągania jej od tego, co robi i kontrolowania jej. Nie wiem czy kobieta da radę, bo to typ uporządkowanej, bardzo czystej osoby.
Co o tym myślicie?
Na wyjeździe #8
Ja uczyłam sie od was wieć pozwalam babciuni na wszystkie nietypowe zabawy . jestem przeważnie kilka metrów obok i kontroluję ja. Co to dla mnie za róznica czy babcia pozamiata ogród miotłą czy czyścikiem do grila. Ważne że czas leci a ona czuje sie potrzebna. Uważam że jak najbardziej trzeba dawać duzo swobody.
Opiekuję się teraz panią bez kontaktu, ale kiedy jeszcze była w miarę żywotna, to jej ulubionym zajęciem było porządkowanie szuflad, szafek i szukanie własnego portfela. Nie widziałam powodu, żeby jej tego zabraniać.
Szłyśmy do jej pokoju, podstawiałam pani krzesło, a ona sobie szczęśliwa grzebała w swoich rzeczach, przekładała, oglądała, itd.
Podobnie było z gotowaniem. W czasie gotowania obiadu brałam ją do kuchni i mówiłam, pokazywałam co robię, co przygotowuję. Dawałam do ręki trochę ogórka, pomidora..
To były drobiazgi, ale miałam wrażenie, że w ten sposób ona wracała do rzeczywistości, że w jakimś sensie, chociaż na chwilę, nawiązywała kontakt ze światem zewnętrznym.
Uwielbiam odkrywać takie nowe smaki.
Alergia na widok czekolady z orzechami ucieka, bo nie chce przytyć. Mało tu nas, ale za to doborowe towarzystwo, to temat pdp pociągnę...
Mam teraz panią z zaawansowaną demencją, bardzo kulturalną i spokojną. Zmienniczka opisywała ją inaczej, lecz uważam, że problemy wynikały z tego, że zbyt mocno babcię kontrolowała. Ponieważ kontakt słowny z babcią jest już mocno utrudniony, bo często rozumie mnie źle albo wcale, żyjemy sobie życzliwie w pewnym dystansie. Codziennie odwiedzają ją córki na zmianę, są z nią po 2 godziny, a ja mam wtedy wolne.
Jestem bardzo nietypową opiekunką, bo pozwalam babci robić sałatki, co daje jej dużo radości, lecz z powodu zaburzeń do ogórka potrafi nakroic surowej marchewki, a dziś do owocowej dodała cebuli. Pozwalam jej tez robić po swojemu porządki, gdzie staje na niskim szczebelku drabiny, to za wiedzą córki i macha ściereczką po swojemu. Nie robię problemu, gdy wyciąga i układa po swojemu rzeczy z szuflad. Jest to jedyna aktywność, która daje jej radość i budzi w niej pewne zainteresowanie. Dzisiaj wiele minut spędziła z kluczem w drzwiach wejściowych, którego nie może sama wyciągnąć, zamykała i otwierała drzwi i widziałam, że to też ją cieszy. Babcia dobrze śpi w nocy i nie chce uciekać przez okno, co robiła zmienniczce, i czego się bałam.
Zmienniczka wraca za 10 dni, jest inna ode mnie i zaczną się schody. Można uznać, że "zepsułam" jej sposób pracy i teraz będą konflikty z babcią, bo jedna opiekunka pozwalała, a druga nie. To serdeczna i fajna dziewczyna, typ żywej gaduły, babcia przez pierwsze dni stale o nią pytała. Uważam, że moje podejście do babci, dawanie jej swobody jest dobre dla niej. Ale zmienniczka przeżyje szok i obawiam się, że zechce babcię po swojemu ustawaić. Chyba pogadam z córkami, by zmienniczka raczej zmieniła swój sposób pracy z babcią, niż wracała do ciągłego zabierania babci rzeczy, odciągania jej od tego, co robi i kontrolowania jej. Nie wiem czy kobieta da radę, bo to typ uporządkowanej, bardzo czystej osoby.
Co o tym myślicie?
Tak tylko powiedziałam bo nie wiem co ona dokładnie mówi,ale lubi oglądać w gazecie zdjęcia np młodych chłopaków. Jak babcia za bardzo "odchodzi" to biorę ją na gazetę. Przynosze jej i wtedy zaczyna rozmawiac ze zdjęciem i zapomina ,że musiała wyjsc z domku :) No trza sobie jakoś radzić...:)
Przecież ny nie mamy wychowywać naszych pdp tylko się nimi opiekować.
Nastęna opiekunka i tak będzie robić co będzie uważac i żadna rozmowa ani plan zajęc nie pomoże
a ja tez tak tylko napisalam:):)
Wychodzi na to, że Ty babci pomagasz !!! opiekujesz się nią w jej własnym domu ;-))) Nie mamy pojęcia jakie będziemy w ich wieku. To jest własnie zrozumienie drugiego człowieka ;-)))) jego potrzeb między innymi bycia aktywnym we własnym mieszkaniu/domu.
I też jestem za tym,żeby "aktywizować"podopiecznego,żeby jak najwięcej robił sam.Ale potrafie zrozumieć zmienniczke Romany.To wcale nie jest takie proste..sałatka owocowa z cebulą-i co potem?Jeden zapomni,inny będzie chciał to zjeść.Można to przeżyć tak jak Romana,ale można inaczej(co pewnie jest dla jej zmienniczki wygodniejsze).
Przyznam się,że w pierwszyej pracy z demencyjną pdp tego nie ogarniałam.Drażniło mnie,ze ona coś chce robić,kiedy wiedziałam,ze ja zrobie to 200 razy szybciej i lepiej.Czasu nieco potrzebowałam na zmiane własnego nastawienia,ale początki trudne były(dla mnie na pewno).
Wiele się nauczyłam,cierpliwości i wyrozumiałości również,jednak tzw. mieszania w garach nie jestem w stanie zaakceptować(bo czasami trudno jest nie jeść tego,co pdp własnymi raczkami przygotował)lub do czego się wtracał.
I to jest straszne !!! opiekunka nie powinna "ustawiać" podopiecznej/go tylko dopasować się do potrzeb staruszków. Zresztą chorych ludzi. Ty to Romana wiesz, na szczęście dla babci. Szkoda że inne dziewczyny nie chcą tego zrozumieć. A to takie ważne w tej pracy ;-//
Nie chę wyjść na idealną opiekunkę, tylko zasygnalizować pewnien problem i przedstawić swój punkt widzenia.
Sory Kaśka ,ni panimaju ...
oj, no przeciez wiem, ze nie o temat koni chodzilo:):)takie powiedzonka znam przeciez:)