Na wyjeździe #13

Ale się dzisiaj znowu wkurzyłam, aż się musiałam wyryczeć.
Babcia jest wredna i tyle. Przez cały czas gotowania obiadu siedziała w kuchni i mnie pouczała - zmniejszyć ogień, zwiększyć ogień, zdjąć przykrywkę, zamknąć przykrywkę, jak już ziemniaki się ugotowały chciałam wylać wodę, ale nie, najpierw woda z kalafiora. Wcześniej mi powiedziała, że nie całą wodę z tego kalafiora odlać, więc dla pewności odlałam trochę w kubek (co by nie okazało się, że za dużo odlałam) i odlewam ta wodę do zlewu, czuję przecież ile jeszcze zostało, a ta mi krzyczy, że za dużo odlewam. A babcia wszystko z pozycji siedzącej i z tyłu mnie, więc skąd mogła widzieć. No już miałam rzucić to wszystko i z nią pogadać, ale jej mąż całe szczęście na nią głos podniósł, że już ma dosyć i nie może wytrzymać tego jej marudzenia. Że ja nie taką kuchenkę już na pewno widziałam i gotowałam nie raz ziemniaki i kalafior i dam sobie radę. No to się uspokoiła a dziadek widział, że z moimi nerwami już krucho, więc zaczął mnie rozśmieszać. Jakoś załagodził.

Później gadka, że do niej przychodzi koleżanka o 15.00 jutro i mogę do nich dołączyć. Powiedziałam, że mam wolne do 16.00 i wtedy dołączę. No to ona, że myślała, że to dla mnie rozrywka. Powiedziałam, że potrzebuję czasu dla siebie i dołączę o 16.00.
To ona znowu, że dzisiaj przed 16.00 chcieli iść na spacer i czy z nimi chcę iść. Mówię, że po 16.00 i owszem, ale wcześniej mam wolne. No to ona, że skoro nazywam to swoim czasem wolnym i tak przy nim obstaję, to jak nazwać pozostały czas, kiedy też mam wolne, bo nie pracuję. Już byłam rozeźlona tą gadką. No ale cierpliwie tłumaczę, że w pozostałym czasie jestem cały czas dla nich dostępna. A ona znowu z tym spacerem - że przecież jak idę z nimi na spacer to jest to też wolne. No ja p.... Całe szczęście znowu jej mąż dosłyszał nasze głosy i się włączył. Wytłumaczył babci, że spacery i towarzyszenie im to moja praca i powiedział, żeby sporów nie wszczynała, bo dobrze się rozumieliśmy do tej pory, a ona teraz wymyśla.
Jeszcze żeby była na coś chora to bym miała więcej zrozumienia. Ale nie ma demencji, nie cierpi na żadne choroby - tylko chodzi kiepsko, bo miała kręgi złamane i dochodzi cały czas do siebie po tym. Bólów też żadnych nie ma podobno.

A przy tym wszystkim już drugi raz mi się zapytała, czy do nich wrócę. Następnym razem jej powiem, że się zastanowię, bo współpraca z nią nie jest dla mnie łatwa.

Wichurka-jak się akcja powtórzy ,odstąp od garnków- powiedz "proszę bardzo skoro ja nie potrafię Pani zdaniem, to proszę samej się gotowaniem zająć!I proszę zdecydować kto jest szefem w kuchni-Pani czy ja?!"Tak miałam w Krefeld na początku u babuszki i tak zrobiłam:)Babuszka się obraziła na jakiś tydzień ,obdzwoniła całą ulicę ,żeby się pożalić a potem zawsze powtarzał,że ja jestem mały szef od kuchni a ona duży od całej reszty:)Ona Cie sonduje na wytrzymałość nerwową:)Stary numer!Obca baba w JEJ kuchni!!!!!Ją to być może nawet bawi a Ty się niepotrzebnie stresujesz.Zrób sobie "przeciąg " w uszach i rób swoje.Inaczej nie wyrobisz i wybuchniesz któregoś dnia ,bo jak znam życie to nie było ostatni raz.Powodzenia:)

Wichurra, posądzałam cię, czytając twoje wcześniejsze wpisy, że masz dość silną osobowość, a Tu zaskakujesz mnie i to bardzo. Mam prawie cztery lata doświadczenia w zawodzie i jestem święcie przekonana, że twoja babcia jak nie dostanie od ciebie jasnych granic, gdzie wolno jej wkroczyć, a gdzie nie, to bardzo szybko Cię kochana zdominuje i podporzadkuje, bo taki z pewnością ma zamiar. Nie bój się powiedzieć jej wprost. Kiedy Ty gotujesz obiad, kuchnia jest tylko dla Ciebie. Kiedy ona ma taką dziką potrzebę gotować, powiedz jej, że niech staje sama i gotuje. Dodaj, że wierzysz, że zrobi to sama na pewno perfekcyjnie. Jak przeczytałam Twój opis babci zachowania, to przypomniał mi się znaleziony gdzieś w internecie film o pracy młodej opiekunki ze Słowacji. Opiekowała się tak jak Ty dziadkami, ale to właśnie babcia była tą wredotą, która skutecznie zatruwała dziewczynie życie. Młoda jednak słabo znała język, więc miała ograniczone możliwości, by się bronić, ale ty Wichurra... Zrób no babci takie tornado, by się babuni wszyskie klepki, jak należy, ułożyły. Wierzę, że dasz sobie radę.

Masz dziadka po swojej stronie wiec jest 2:1
Jakżeby moglo sie nie udać?