Na wyjeździe
Witam :) Ja już po śniadaniu, siedzę i narazie się nudzę, bo dziadek czyta gazetę :) Udanego, spokojnego dnia :)
witam! ale się rozpisałyście. ja też miałam babcię i dziadka, którzy wiecznie coś szukali przestawiali tylko, że i tu i tu miałam pozwolenie od rodziny i nie musiałam z nimi siedzieć 24 h. mogłam sobie wychodzić kiedy chciałam i na ile chciałam ale oczywiście w ramach rozsądku. miałam przez to więcej roboty bo zawsze coś nabałaganili ale to akurat mi nie przeszkadzało :)
miłego dnia życzę :)
miłego dnia życzę :)
Andrea miałam podobnie tylko mojemu w końcu kiedyś pozwoliłam iść do piwnicy bo baaaardzo mnie o to prosił. ale jak był w piwnicy za długo i kombinował w kotłowni to go wygoniłam do mieszkania. zaczął protestować to mu powiedziałam, że powiem jego synowi to od razu był u góry :) potem się kapnęłam, że on się bał syna bo ten go straszył domem starców :/
ja mam teraz pana z demencją i wieczorami, gdy było już ciemno i zimno on wybierał się na spacer, albo do swego domu, gdzie wcześniej mieszkał, więc ubieraliśmy się i wychodziliśmy, wracając po 2 minutach, bo krajobraz i pogoda zniechęcały do wędrówek. Nigdy na siłę nie trzymałam go wtedy w domu, tylko szłam z nim. Zaliczyliśmy w ten sposób kilka wyjść, a obecnie jest spokój, może do niego dotarło, że to nie ma sensu, bo lepiej wyjść w dzień.
Tak takie przypadki sa kazdego dnia a klucze tez nosze przy sobie bo babcia ucieka owszem jak wszystkie opiekunki i ja znalazlam sposob zeby babcia byla spokojna chce wyjsc z domu ubieram sie i ide razem z nia nieraz wystarczy dac torebke i pochodzic z nia po salonie zmeczy sie i chwile posiedzi uwaza ze byla na spacerze .Otwieram nieraz balkon i postoje z nia w dzwiach otwartych i juz babcia po spacerze .chodzi o to ze ja tez mam chwile wolnego ale to sa chwile na sprzatniecie na ugotowanie obiadu a tak moje chwile to sa wtedy jak babcia oglada telewizje ale i tak musze siedziec z nia razem . w nocy to nieraz uda mi sie zasnac ale wszystko na czuwaniu bo babcia nie wstaje do toalety tylko, ale sie przebiera robi porzadki w szafach ......no i wszystko co mozliwe zeby nie spac..U mie z babcia jak z jajkiem nie moge jej czegos kazac tylko musi to sama wymyslic (zmoja pomoca )pozdrawiam
andrea said:
No dziwczynki jade do kolezanki i lekarza,pojawie cie wieczorem.prosze sie nie przemeczyc,zeby potem miec sile do pisania!
Oj czekamy z niecierpliwością na Andre.
Straszenie domem starców to przypadek z którym i ja się spotkałam. Ale trzeba przyznać, że to jedyny sposób na osoby z demencją które sprawiają naprawdę poważne problemy.
Czesc dziewczyny,jak was poczytalam to przyznam ze macie naprawde czasami koszmar,i tak sobie pomyslalam ze chyba ktos tam na gorze jednak nademna czuwa bo odpukac nie mialm i nie mam tak ciezko jak niektore z was.Owszem mialam babcie z demncjja ale byla lezaca,takze nie musialam jej az tak pilnowac,zeby cos nie nabroila,czasami jak miala zly dzien to bez przzerwy zrzucala z lozka koldre,ale znalazlam sposob i potem byl spokoj,po prostu wiazalam na dwoch rogach w nogach koldre do lozka i widziala ze sobie nie poradzi i wreszcie dala spokoj,pozdrawiam wszystkich.
andrea said:
ja wrocilam a tu cisza! moze przed burza?
Zmęczyłam się już tym czekaniem na Ciebie???? Strasznie długo szłaś
Hej dziewuszki! Też trochę poczytałam, no i widzę, że nie ma lekko. Prędzej, czy później trafi się w naszym fachu, na taki przypadek. Ostatnio, tj. w październiku, byłam u pani z demencją. Wytrzymałam z nią tylko 6 tygodni. Schudłam 5 kg. Ile mnie to nerwów kosztowała, można książkę napisać. Dwa razy przyjechała policja, spisywali mnie....Babcia zadzwoniła, powiedziała, że nie ma opieki, jest chora i stara. Jak wracałam z pauzy, to cała zestresowana, co mnie czeka. Jak jej wzięłam tel., to stała w oknie i krzyczała na ulicę, "pomocy!, nie jadłam i nie piłam od dwóch dni!" Synowie tak naprawdę znali sytuację, tak, że babcię oddali do domu starców. Teraz jestem na tej samej ulicy, 4 domy dalej, ale babulę mam kochaną, samodzielną. Chyba każda z nas musi swoje odcierpieć, żeby znaleźć sobie dobre miejsce. Pozdrawiam
andrea said:
ja wrocilam a tu cisza! moze przed burza?
Ja też jestem Andrea, wróciłam z dziadkiem z "baletów" :)
andrea said:
krysienka-dziecko drogie ,czekalas,jak milo!
Zawsze czekam na Ciebie,bo jak ciebie tu niema to mi smutno ,nudno.......itd
No to proszę cię nie rozrabiaj za bardzo ,bo była by wielka strata,gdyby cię wykurzono
andrea said:
a gdzie balowalas? dobrze sie zachowywalas,nie pilas za duzo i nie tanczylas na stole?
Ja skromnie siedziałam z boku i podjadałam trochę :) to dziadek balował:) byliśmy na spotkaniu związku wędkarskiego :)
justa said:
Tak emilia ja mam tak samo i to moze do niektorych nie dociera ale mamy dosc trudne przypadki choroby Moja babciaschowala album ze zdjeciami juz 2 tygodnie temu i nie moge go znalezdz moze i bym mogla ale jak ktos zobaczy jak ja szukam to pomysli ze jestem wscipska rodzinie zglosilam dzisiaj schowala laske dobrze ze jest duza to sie znalazla . Ja tez nie spuszczam mojej babci z oka chyba ze idzie do lazienkiale i tam musze miec ja na widoku a to papier schowa a to nie wie do czego jest .W tym wszystkim najlepsze to sa nasze pozegnania wieczorem zegnamy sie jak bysmy mieli sie wiecej nie spotkac i to mi wynagradza caly dzien jak widze jej usmiech wieczorny i nawet mi nie przeszkadza juz ze za pol godziny wstanie i bedzie sie ubierala do domu bo uzna ze to nie je j dom.Wiec ja nie mam tez czasu dla siebie pilnuje babci domu telefonow demencja postepuje dosc szybko nieraz juz corek nie poznaje i mowi ze ma synow a nie ma ani jednegoi tu nic nie mozna poradzic pozdrawiam a kuchenke tez mi wlancza jak nie widze Babcia gotuje stawia mi puste taleze na kuchence a i ja sobie juz z nia daje rade tak jak z dzieckiem nieraz musze oszukiwac np;nie chce sie ubrac rano to mowie ze corki przyjda zaraz i musi ladnie wygladac dziala
Oj, jak to dobrze, ze mamy podobne Babcie ! Wiesz, u mnie jest tak samo, wieczorem pelna przyjazn i fakt, masz racje, nerwy i trud z calego dnia - jak reka odjal, widze w Jej oczach usmiech, szczery, a nie jakis taki udawany i w tym momencie wiem, ze ta moja praca ma jakis sens. Nie jest latwo, fizycznej pracy mam malo, dom jest tak urzadzony, ze nie ma sie o co czepic, jedno mnie martwi, ze drzwi na taras nie maja zamka, klucze od pozostalych mam w swoich rekach, od poczty, a obawiam sie, ze jak bedzie cieplej, to moja Babcia zechce przez taras dac noge, a odrodzenia solidnego brak, to boczna uliczka, ale samochody jednak sie tu poruszaja. Wiem, ze bedzie jeszcze gorzej, mam nadzieje jednak, ze dam rade i Ty tez, trzymaj sie !