Nago:-)
Jak minął dzień 9
Konwalia08
Ale tylko w doborowym towarzystwie i po zachodzie słońca
Werska
No nie wiem, co do tej spokojności rybek:-) Przyjaciółka owszem, dobra kobieta jest. Ale tak szalonej osoby nie znam. To mnie, pannę uczyła spontaniczności (pod koniec podstawówki się zaprzyjaźniłyśmy, to trochę czasu minęło). Mam do niej, a właściiwie do nas jako zespołu ogromne zaufanie- jak jesteśmy razem, to wszystko nam się udaje. Historia sprzed 30 lat- byłyśmy na drugim końcu Polski, dojazd najpierw pociągiem, potem autobus do tej miejscowości, potem pieszo jakieś 40 minut. No i autobus powrotny mamy za 40 minut, a ona jeszcze się pakuje. Wkurzona byłam strasznie. Nie miał nas kto podwieźć, wyszlyśmy jakieś 20 minut przed godziną odjazdu. Autobus się spóźnił, i zdążyłyśmy... Mam jakieś takie wewnętrzne przekonanie, ze jak jesteśmy razem, to zawsze będzie dobrze!
A to prawda że spontaniczności i szaleństwa nie brakuje i nie chwaląc się moi bliscy też zawsze mowią że jak jestem blisko to oni wiedzą że wszystko bedzie dobrze 
i nie chwaląc się moi bliscy też zawsze mowią że jak jestem blisko to oni wiedzą że wszystko bedzie dobrze 
nincia
Malgi ja też jestem rybka zodiakalna, :piatka: ale jak widzisz lubię ciepło wodę też lubię choć pływam słabo :-)pieskiem i na plecach ale nie za długo bo się męczę i na słońcu też nie lubię się prażyć jak jest 30 stopni,na kocu wytrzymam też ok 10 min i do cienia. Powiem ci jednak że ryby to dobre kobiety aż za dobre i spokojne :aniolki:
Oj Nincia, Nincia. Pirania to też rybka 
Leniwie, spokojnie, przyjemnie. W słońcu na balkonie, wygodnie, słucham sobie muzyki. Przed chwilą Urszula śpiewała o dmuchawcach-latawcach. Trochę wyobraźni, zamknąć oczy i..balkon zamienił się w łąkę bujnych zielonych traw ,kwiatów, zapachów i dmuchawców. I ja na niej, ta z lat 90-tych, z długimi blond włosami i wianku ze stokrotek,a obok beztrosko biegająca trójka moich dzieci . Pięknie było, miłe wspomnienia, ale teraz też nie narzekam. Teraz mam o wiele większy wpływ na to, jakie będzie moje dzisiaj czy jutro. Pieknych marzeń Wam życzę i pięknych chwil 
. Pięknie było, miłe wspomnienia, ale teraz też nie narzekam. Teraz mam o wiele większy wpływ na to, jakie będzie moje dzisiaj czy jutro. Pieknych marzeń Wam życzę i pięknych chwil 
Do obiadku jak zwykle szybko. Tutaj zanim seniorzy wstaną i cala toaleta plus śniadanko i robi się godzina 10. Potem ogarniam łazienkę i ich sypialnie. Około 11.30 schodzę do kuchni ( w zwykly dzień dla relaxu idę do sklepu bo zawsze się seniorce coś przypomni) i próbujemy razem coś ugotować z babka 
Obiad tutaj jest około 12.30 od razu piją kawkę i ciasto i ogarnę kuchnie i już jest prawie 14ta. Potem mam wolne do 17ej i na 17.30 szykuje kolację . Po kolacji oni już idą oglądać tv , ja ogarniam kuchnie, nastawiam zmywarkę i ewentualnie jak babka poprosi podlewam 6 krzaków róży. 
Już nie będę wredna bo kwiatów szkoda. Około 19.30 pomagam dziadkowi się umyć -zeby, przebrać i do łóżka. Zasłaniam rolety, sprawdzam czy drzwi zamknięte na prośbę baku po raz setny i idę do siebie na górę. Już mnie potem nie obchodzi co oni robią. 
I raczej mi tutaj dni leca szybko. Pranie swoje i dziadka babka sama nastawia . Ja tylko rizwieszam i potem zbieram i składam. Ona już po szafach rozkłada bo żadna nie zrobi tego lepiej od niej.
Obiad tutaj jest około 12.30 od razu piją kawkę i ciasto i ogarnę kuchnie i już jest prawie 14ta. Potem mam wolne do 17ej i na 17.30 szykuje kolację . Po kolacji oni już idą oglądać tv , ja ogarniam kuchnie, nastawiam zmywarkę i ewentualnie jak babka poprosi podlewam 6 krzaków róży. Już nie będę wredna bo kwiatów szkoda. Około 19.30 pomagam dziadkowi się umyć -zeby, przebrać i do łóżka. Zasłaniam rolety, sprawdzam czy drzwi zamknięte na prośbę baku po raz setny i idę do siebie na górę. Już mnie potem nie obchodzi co oni robią. I raczej mi tutaj dni leca szybko. Pranie swoje i dziadka babka sama nastawia . Ja tylko rizwieszam i potem zbieram i składam. Ona już po szafach rozkłada bo żadna nie zrobi tego lepiej od niej. A ja zrobiłam sobie dłuuugi spacer. I się pogapiłam na konie. Mijałam pewnie kilkanaście zagród, w niektórych ok. 10, w innych po 2- 3 chodziły. Jedyna ławka jast na skrzyżowaniu, to mijało mnie sporo osób spacerujących i rowerzystów. A ja wzięłam mały termosik z kawą, malutką filiżaneczkę- porcelanową i się delektowałam widokiem- akurat tam się pasło dziewięć koni z jednej strony, z drugiej tylko jeden. Mijała mnie trzykrotnie para spacerująca z psem i kucykiem na smyczy. Wielkości dużego psa, choć dog arlekin mojej koleżanki chyba był od niego większy...
Ciepło, miło, luzik...
Ciepło, miło, luzik...
Leniwie bardzo leniwie mija niedziela...szydełkowanie, opalanko, kawka, ciasto, pit pitu
Błogie lenistwo ogarnęło towarzystwo u mnie pracowicie dzisiaj .
Wspaniały koncert , potem żeby nie spać powedrowslam z kijkami do lasu . Wróciłam spanko , teraz obiadek , może poobcinane róże ? Ale to już wieczorem , jak się ochłodzi . Teraz jeszcze pójdę po truskawki na wieczór .
u mnie pracowicie dzisiaj .Wspaniały koncert , potem żeby nie spać powedrowslam z kijkami do lasu . Wróciłam spanko , teraz obiadek , może poobcinane róże ? Ale to już wieczorem , jak się ochłodzi . Teraz jeszcze pójdę po truskawki na wieczór .
Gusia29
Leniwie, spokojnie, przyjemnie. W słońcu na balkonie, wygodnie, słucham sobie muzyki. Przed chwilą Urszula śpiewała o dmuchawcach-latawcach. Trochę wyobraźni, zamknąć oczy i..balkon zamienił się w łąkę bujnych zielonych traw ,kwiatów, zapachów i dmuchawców. I ja na niej, ta z lat 90-tych, z długimi blond włosami i wianku ze stokrotek,a obok beztrosko biegająca trójka moich dzieci :-). Pięknie było, miłe wspomnienia, ale teraz też nie narzekam. Teraz mam o wiele większy wpływ na to, jakie będzie moje dzisiaj czy jutro. Pieknych marzeń Wam życzę i pięknych chwil :najlepszego3:
Fajnie czyta się Twoje wpisy z kwarantany. Można tak wspaniale wykorzystać ten czas . Moja kwarantanna też okazała się dobrym czasem .
Mycha
Oj Nincia, Nincia. Pirania to też rybka :lol2:
No nie Mycha ja to nie pirania 
ze mnie to taka złota rybka co każdemu bym chciała dogodzić 
, ale swoje nerwy też mam i swoje zdanie potrafię powiedzieć, ale dosyć o mnie każdy jest jaki jest i już.Najbardziej potrafią ocenić rodzina i znajomi. w każdym z nas jest coś złego i dobrego cieszmy się że potrafimy żartować .
ze mnie to taka złota rybka co każdemu bym chciała dogodzić , ale swoje nerwy też mam i swoje zdanie potrafię powiedzieć, ale dosyć o mnie każdy jest jaki jest i już.Najbardziej potrafią ocenić rodzina i znajomi. w każdym z nas jest coś złego i dobrego cieszmy się że potrafimy żartować .Werska
A ja zrobiłam sobie dłuuugi spacer. I się pogapiłam na konie. Mijałam pewnie kilkanaście zagród, w niektórych ok. 10, w innych po 2- 3 chodziły. Jedyna ławka jast na skrzyżowaniu, to mijało mnie sporo osób spacerujących i rowerzystów. A ja wzięłam mały termosik z kawą, malutką filiżaneczkę- porcelanową i się delektowałam widokiem- akurat tam się pasło dziewięć koni z jednej strony, z drugiej tylko jeden. Mijała mnie trzykrotnie para spacerująca z psem i kucykiem na smyczy. Wielkości dużego psa, choć dog arlekin mojej koleżanki chyba był od niego większy...
Ciepło, miło, luzik...
To sobie pospacerowałaś, szkoda że żadnej kartki i ołówka czy kredki nie miałaś przy sobie, mogłabyś utrwalić te chwile na papierze . Bo to taki bardzo malowniczy i malarski spacer. Już Ciebie widzę, oczami wyobraźni, jak siedzisz na ławeczce, rozglądasz się, gapisz na konie, ludzi, psy , kucyka i popijasz kawę z tej porcelanowej filiżaneczki. No nie, boska jesteś, ja Ciebie ajlowju za tę porcelanę na spacerze 
Szkoda, że żaden Monet czy jakiś Renoir (kocham impresjonistow, a właściwie to ich malarstwo
) nie przechadzali się w pobliżu - na pewno by Ciebie namalowali, może moglibyśmy podziwiać obok "Kobiet w ogrodzie " ,Kobietę na ławce z porcelanową filiżanką, na przykład 
. Bo to taki bardzo malowniczy i malarski spacer. Już Ciebie widzę, oczami wyobraźni, jak siedzisz na ławeczce, rozglądasz się, gapisz na konie, ludzi, psy , kucyka i popijasz kawę z tej porcelanowej filiżaneczki. No nie, boska jesteś, ja Ciebie ajlowju za tę porcelanę na spacerze Szkoda, że żaden Monet czy jakiś Renoir (kocham impresjonistow, a właściwie to ich malarstwo
) nie przechadzali się w pobliżu - na pewno by Ciebie namalowali, może moglibyśmy podziwiać obok "Kobiet w ogrodzie " ,Kobietę na ławce z porcelanową filiżanką, na przykład 
Dziś dzień spędzony na leżakowaniu w ogrodzie i kawce z koleżanką .
Wczoraj pozwiedzalyśmy trochę. Parę fotek z małego szwajcarskiego miasteczka.
restauracja
I jeszcze jedno zdjęcie w wojaży berneńskch- wodospad Giessbach z widokiem na Alpy i hotel
Wczoraj pozwiedzalyśmy trochę. Parę fotek z małego szwajcarskiego miasteczka.
restauracja
I jeszcze jedno zdjęcie w wojaży berneńskch- wodospad Giessbach z widokiem na Alpy i hotel
tina 100%
Dziś dzień spędzony na leżakowaniu w ogrodzie i kawce z koleżanką .
Wczoraj pozwiedzalyśmy trochę. Parę fotek z małego szwajcarskiego miasteczka.
restauracja
I jeszcze jedno zdjęcie w wojaży berneńskch- wodospad Giessbach z widokiem na Alpy i hotel
Ale Ty masz tam ładnie . Można pomyśleć, że na urlopie jesteś a nie w pracy- kawki, zakupy, zwiedzanie...
Zazdraszczam, ale tak pozytywnie, bez zawiści.
Każdy coś tutaj pisze o tym, jak mijają mu dni z podopiecznymi,a Ty nic
Powiedz coś o tym, na pewno masz ciekawie..
. Można pomyśleć, że na urlopie jesteś a nie w pracy- kawki, zakupy, zwiedzanie...Zazdraszczam, ale tak pozytywnie, bez zawiści
.Każdy coś tutaj pisze o tym, jak mijają mu dni z podopiecznymi,a Ty nic
Powiedz coś o tym, na pewno masz ciekawie..
Gusia29
Ale Ty masz tam ładnie :-). Można pomyśleć, że na urlopie jesteś a nie w pracy- kawki, zakupy, zwiedzanie...
Zazdraszczam, ale tak pozytywnie, bez zawiści :-).
Każdy coś tutaj pisze o tym, jak mijają mu dni z podopiecznymi,a Ty nic :-(
Powiedz coś o tym, na pewno masz ciekawie..:-)
Podopieczni ci sami od 3 lat. Zmieniliśmy tylko miejsce zamieszkania. Pisałam wiele razy, zwlascza na początku pracy u nich.
Zdjęcia z samego Berna też wstawiałam. Wtedy nie trzeba było ich tak drastycznie zmniejszać.
Tu jest spokojnie, dzień pracy podobny jeden do drugiego. Podopieczni profesorstwo- dziadek pracował wczesniej jako dyrektor ISSI w Bernie- jest fizykiem z zawodu. Jego żona samodzielna, nieupierdliwa, od kuchni trzyma się raczej z daleka. Czasem coś ugotuje i robi to super. Obydwoje erudyci- zero zarozumialstwa, jak to się zwykło sądzić u takich ludzi. Poznali się na studiach. Dorabiali się od zera, bo ojciec dziadka, jak się dowiedział, że syn nie chce po nim biznesu przejąć- wydziedziczył go.
Dziadek po udarze. Miewa gorsze chwile i napady padaczkowe, wtedy jest ciężej.
Nie jestem typem co dzień w dzień narzeka , ze słonce świeci a deszcz pada, albo , że pdp na mnie krzywo patrzą .
Ludzi tu znam. Rozmowa w obcym jezyku mnie nie stresuje, tak, że się nie izoluję od nich. Koleżanka też jest.Odwiedzamy się. Nie ma tu z tym najmniejszego problemu. Spitex w dzien powszedni przychodzi 2 razy dziennie.Rano i w moją pauzę.Sobota , niedziela - 3 razy. Dziadek pisze wspomnienia na komputerze- trzeba mu w tym towarzyszyć, bo ma niedowidzenie połowicze.
Czasem jakaś niepełnosprytna ze Spitexu podniesie ciśnienie nam wszystkim .
Nocki przespane.Pdp idzie do łóżka już o 20.Ma TV w sypialni. Pilot dostaje do ręki.Jak skonczy oglądać , to odkłada na stolik przyłóżkowy. Mimo niepełnosprawności nie nadużywa niczyjej cierpliwości. Mało tego, to dzentelmen. Nie lubi jak się mu pomaga przy przesadzaniu z łóżka na wózek i odwrotnie , ale z racji tego poudarowego niedowidzenia, nie ocenia dobrze odleglości.
Chętnie cwiczy z rehablitantem. Z ergoterapeutą się kłoci przy standartowym teście zegara, bo uważa , że jest durny Test .
Zdjęcia z samego Berna też wstawiałam. Wtedy nie trzeba było ich tak drastycznie zmniejszać.
Tu jest spokojnie, dzień pracy podobny jeden do drugiego. Podopieczni profesorstwo- dziadek pracował wczesniej jako dyrektor ISSI w Bernie- jest fizykiem z zawodu. Jego żona samodzielna, nieupierdliwa, od kuchni trzyma się raczej z daleka. Czasem coś ugotuje i robi to super. Obydwoje erudyci- zero zarozumialstwa, jak to się zwykło sądzić u takich ludzi. Poznali się na studiach. Dorabiali się od zera, bo ojciec dziadka, jak się dowiedział, że syn nie chce po nim biznesu przejąć- wydziedziczył go.
Dziadek po udarze. Miewa gorsze chwile i napady padaczkowe, wtedy jest ciężej.
Nie jestem typem co dzień w dzień narzeka , ze słonce świeci a deszcz pada, albo , że pdp na mnie krzywo patrzą .
Ludzi tu znam. Rozmowa w obcym jezyku mnie nie stresuje, tak, że się nie izoluję od nich. Koleżanka też jest.Odwiedzamy się. Nie ma tu z tym najmniejszego problemu. Spitex w dzien powszedni przychodzi 2 razy dziennie.Rano i w moją pauzę.Sobota , niedziela - 3 razy. Dziadek pisze wspomnienia na komputerze- trzeba mu w tym towarzyszyć, bo ma niedowidzenie połowicze.
Czasem jakaś niepełnosprytna ze Spitexu podniesie ciśnienie nam wszystkim .
Nocki przespane.Pdp idzie do łóżka już o 20.Ma TV w sypialni. Pilot dostaje do ręki.Jak skonczy oglądać , to odkłada na stolik przyłóżkowy. Mimo niepełnosprawności nie nadużywa niczyjej cierpliwości. Mało tego, to dzentelmen. Nie lubi jak się mu pomaga przy przesadzaniu z łóżka na wózek i odwrotnie , ale z racji tego poudarowego niedowidzenia, nie ocenia dobrze odleglości.
Chętnie cwiczy z rehablitantem. Z ergoterapeutą się kłoci przy standartowym teście zegara, bo uważa , że jest durny
Test .