Czy jest tu opiekunka, która pojechała bez znaj. języka?

Z nerwem kulszowym to do dobrego fizjoterapeuty ... Ja sama sobie z nim radzę ... I nie ma bata żeby mnie nie puścił. Pakuj manatki i wyjeżdżaj dziewczyno jeżeli umiesz przede wszystkim zostawić na długie tu 2 m-ce swoje życie w Polsce. Zaczynałam tez dobrze po pięćdziesiątce i nie miałam takich atutów jak Ty (język mniej niż kiepski i żadnych przygotowań teoretycznych ) , a na drugą moją stelle (zlecenie) jechałam z rwą w stanie zapalnym. Do pokoju na górze szłam na czworakach. Tak mnie urządziło hula - hop... hihihi Teraz jak się tym bawię to już kręcę na dwie strony ( czyli raz w prawo, raz w lewo ). I nie oszczędzam się ... Tak mam, że jak sobie nie dam w kość (hihihi) to nie wiem czy żyję...))))

Witajcie,dziś pierwsze malutkie plusy.Dziadek cierpliwie powtarzał aż załapałam i pokazuje mi klapen,co to klapen? a on w ręce klaskał. Potem jakaś rozmowa się nawet zawiązała, w sumie nie wiem czy dobrze rozumiałam ale chyba pytał ile tu będę i jak odpowiedziałam że 6 tygodni to jakoś zamilkł.Ale ma cierpliwość do mnie.Dziś była córka,przywiozła mi słodycze{polskie śliwki w czekoladzie i torcik wedlowski}pytała się jak w nocy ,i żeby się nie martwić jak woła hilfe bo to nic nie znaczy i mówić mu schlafen i już. Nawet w sumie nie zajrzała do niego.Może jakoś powolutku ,powolutku uff.

Gdybym kierowała się tą zasadą,to nadal tkwiłabym w ślepym zaulku zamartwiajac sie... co dalej.A tak pracuję od 3 lat i gitara. Tym sposobem ja i moja rodzina zaczęliśmy nowy-lepszy rozdział.:-)

Dasz radę, widzę że otoczenie jest życzliwe, a to duży plus.
Pomalutku, pomalutku i zaskoczysz...mnie bardzo pomagał notesik na oknie w kuchni, tam notowałam niemieckie słówka,
które słyszałam w ciągu dnia, to co po chciałam powiedzieć , a brakowało mi słownictwa..wieczorem tłumaczyłam i wkuwałam gotując obiad
i poszłooo...a to była Bawaria, całkiem specyficzny dialekt haa..
Na pierwszej stelli zostałam 18-mcy, z krótkimi zjazdami..az do śmierci pdp, a jej męża do tej pory odwiedzam, jak mi po drodze..

No ja też na Bawarii,ale cała rodzina lekarzy . Dla mnie to po prostu nowość,taki kontakt. Chociaż uczyłąm się sporo to wiadomo bez używania języka to niewiele.Jasne znam podstawowe zwroty,słowa ale jak mówi się inaczej niż z komuterem i wyuczonych formułek to kiepsko. Dlatego bez żadnej znajomości języka nie wiem jaki stres miałabym.Ale wiem że jeżdżą inni i dają radę.U mnie podopieczny głowę ma sprawną ale w nocy trochę chyba zachwiania bo ciągle woła i coś chce.Zeszyt mam też i w kółko zapisuje słowa niekiedy te same wiele razy.Ciągle te zu,auf,an,aus no i nowe przydatne mi.

Witam, mam jedno pytanie jak wygladala nauka ,,kończyłam szkołę 2letnią dla opiekunów,,

Codziennie czytaj jeden artykuł w gazecie ze słownikiem, po kilku dniach czytaj już dwa artykuły. Ogladaj tylko niemiecką telewizję słuchaj niemieckich stacji. W internecie poszukaj tłumacza. staraj sie jak najwięcej rozmawiać. Kiedy zobaczą że sie starasz sami będa tobie pomagać. I nie wstydź sie poprosić aby mówili wolno a niekiedy aby powtórzyli.Porozkładaj sobie karteczki. Ja obkleiłam cały dom w różowych katreczkach, jestem wzrokowcem.
Dasz radę.  

Czy skierowałaś pytanie do włściwej osoby ? Czy zacytowałas własciwego posta ? Kończyłam 4 letnie Liceum Ekonomiczne i specjalizowałam sie w Ekonomice i organizacji przedsiebiorstw przemysłowych ... :-)

To tak jak ja,dodatkowo skończyłam różne kursy dla księgowych. Nie ma to jak wykwalifikowany personel opiekuńczy ,ech..

Witam w klubie byłych księgowych :-) ale żeby nie wyjść z wprawy, to liczę ile pampersów, ile wkładek, ile.....  :lol3:

Sama zauważyłam,że księgowość przydaje się w opiece, na kursach opiekuńczych powinni uczyć księgowania Wn - Ma :-)