Na wyjeździe #17

Witam wszystkich z Polski !!! Podróż miałam fatalna ,bo nie dość ,że rzucało autokarem ze wzgledu na wichure to jeszcze poupychali nas jak sardynki wautobusie Sindbad,masakra.... ale coz to sie ma do mysli,ze już niedługo w domku.no i jestem,szczęście moje sięgnąło zenitu,Pozdrawiam Was wszystkich i zycze wam wszystkim spokojnych i szybko mijajacych dni....trzymajcie się papapap...

Witam wszystkich z Polski !!! Podróż miałam fatalna ,bo nie dość ,że rzucało autokarem ze wzgledu na wichure to jeszcze poupychali nas jak sardynki wautobusie Sindbad,masakra.... ale coz to sie ma do mysli,ze już niedługo w domku.no i jestem,szczęście moje sięgnąło zenitu,Pozdrawiam Was wszystkich i zycze wam wszystkim spokojnych i szybko mijajacych dni....trzymajcie się papapap...

Witam wszystkich z Polski !!! Podróż miałam fatalna ,bo nie dość ,że rzucało autokarem ze wzgledu na wichure to jeszcze poupychali nas jak sardynki wautobusie Sindbad,masakra.... ale coz to sie ma do mysli,ze już niedługo w domku.no i jestem,szczęście moje sięgnąło zenitu,Pozdrawiam Was wszystkich i zycze wam wszystkim spokojnych i szybko mijajacych dni....trzymajcie się papapap...

Scarlet dziekuje Ci za cieple slowa, Ja zony Josefa nie znalam -przyjechalam tu po jej smierci,nikt mnie nie uprzedzil ze pdp jest w takim ciezkim stanie psychicznym, To nie bylo dobre miejsce dla mnie  z jego trauma-moj tata zmarl w tym samym czasie co Elizabet-zamiast jakos powoli wychodzic z dolka po smierci  taty czulam ze spadam ,spadam,spadam,,,,,,,,,,w pierwszym tygodniu chcialam z tad uciec -plakalam -ale ,,,,,,,,,,,nie zalilam sie,moze bylo mi wstyd przyznac sie ze nie daje rady psychicznie,wytrzymalam ten najgorszy okres,z kazdym dniem bylo lepiej,,,,,,wzielam sie za siebie i za Josefa ktory ciagle powtarzal ze on chce umrzec a z cmentarza nie chcial wycchodzic, Jestem dosc energiczna osoba nie pozwalalam mu ,,zapadac sie,,-wymyslalam przerozne czynnosci -zreszta z pomoca forum,aby nie mogl czuc sie samotny, Naturalnie jestem zmeczona psychicznie,a teraz juz ostatnie dni moje u Josefa,tez widze smutek w jego oczach -dzis placz przy obiedzie,,,,,,,,,,, znow ktos go opuszcza,oj ciezka ta nasza praca  

Jestem już w domu ale tak mi jakos cięzko bo zostawiłam tam ciężko chorego PDP i jego żonę ,też chora ale nie tak żle,czuje sie u nich dobrze byłam juz 4 razy i za każdym razem jak jechałam do domu dziadek bardzo słabł.że podczas pobytu mojej zmienniczki zawsze lądował w szpitalu,na tym pobycie jak zajechałam do nich w listopadzie dziadek był w szpitalu jeszcze ale po poludniu na wlasne żądanie wrócił do domu,bo stwierdził(naprawde sie nie chwalę to sa jego slowa) ze ja sie nim lepiej zaopiekuje,,,przez cały mój ten pobyt było z nim w miare dobrze,od 3 dni zaczał sie skarżyc na bóle brzucha ,wymiotował dostał rozwolnienia,wczoraj pojechałam do domu i wiecie, tak dziadek z babcią płakali,że mi serce pekało,dali mi prezent i pieknie napisane życzenia z podziękowaniami a dziś zmienniczka mi rano dzwoni,że dziadek poszedł do szpitala....tak mi smutno bo to taki dobry człowiek,czasami mysle ,że chyba nie dla mnie ta robota siedze teraz w domu i bardzo mi smutno....bo nie wiem czy jeszcze sie zobaczymy...tak chciałam to z siebie wyrzucić,bo zamiast sie cieszyc pobytem w domu myslami jestem tam...

Witam wszystkie opiekunki i opiekunów w pracy jak i w domu .Mam chwile to się zaloguję,po rannej rozmowie z ślubnym zastanawiam się jaką jestem matką i zona .Która jak zła nie wróci na święta do domu jakież to dla nich ciężkie będą te święta kto im pogotuje posprząta.Zostaję na święta bo styczeń to same opłaty i zobowiązania a pieniądze są tylko jak pracujemy .Jak być silna i powiedzieć Nie koniec dodam ze dzieci 17 ucząca się .21nie pracująca trochę latem popracowala ,i uważa ze nie ma pracy no i 23 plus wnuczka i zięć ale w delegacjach ale moje damy plus maz z gosp.do które dokłada .Ja sle i kombinuje jak idzie a tu słyszysz jak to będzie bez mamy źle.Paka ze słodyczami i prezety itd z dodatkowej kasy juz od tygodnia u nich .Wiem co mi odp.że głupia że dawno powinnam to zakończyć ale ja nie potrafię powiedzieć Nie ,Dodam ze jeżdżę juz 8 lat i coraz mniej jestem w domu ,I teraz to poczucie winy ???

Bardzo dziekuje za slowa od Was naprawde daja do myslenia ,tak jak ktos napisal NIE NIE i to nie to ja musze sama krzyczec naprawde to macie wszyscy racje Mam jeszcze duzo do myslenia ,i mysle ze tak mnie wezbralo dlatego iz sztela wcale nie taka latwa ,i te swieta .Ale pewnie wielu z was je tu spedzi .Ja nawet niewiem czy tak naprawde to ja sama nie chcialam ich spedzic pracujac .Bo to jakos chyba zaczelam uciekac od domu To mnie przerasta ta cala sytuacja .Ale wasze rady naprawde do przemyslenia DZIEKUJE i milego popoludnia Wszystkim moja pezerwa dobiega konca ...czytam forum czesciej ale na pisanie nie mam tak czasu nie za bardzo mi to idzie ..

Jestem już w domu ale tak mi jakos cięzko bo zostawiłam tam ciężko chorego PDP i jego żonę ,też chora ale nie tak żle,czuje sie u nich dobrze byłam juz 4 razy i za każdym razem jak jechałam do domu dziadek bardzo słabł.że podczas pobytu mojej zmienniczki zawsze lądował w szpitalu,na tym pobycie jak zajechałam do nich w listopadzie dziadek był w szpitalu jeszcze ale po poludniu na wlasne żądanie wrócił do domu,bo stwierdził(naprawde sie nie chwalę to sa jego slowa) ze ja sie nim lepiej zaopiekuje,,,przez cały mój ten pobyt było z nim w miare dobrze,od 3 dni zaczał sie skarżyc na bóle brzucha ,wymiotował dostał rozwolnienia,wczoraj pojechałam do domu i wiecie, tak dziadek z babcią płakali,że mi serce pekało,dali mi prezent i pieknie napisane życzenia z podziękowaniami a dziś zmienniczka mi rano dzwoni,że dziadek poszedł do szpitala....tak mi smutno bo to taki dobry człowiek,czasami mysle ,że chyba nie dla mnie ta robota siedze teraz w domu i bardzo mi smutno....bo nie wiem czy jeszcze sie zobaczymy...tak chciałam to z siebie wyrzucić,bo zamiast sie cieszyc pobytem w domu myslami jestem tam...

Jula, wchodź tu jak najczęściej, pisz - jak chcesz, to się wypłacz, wykrzycz, co chcesz.
Znajdziesz tu fajnych ludzi i zrozumienie, czasem klapsy, czasem przytulanki.
Nieważne,że ci nie idzie, pisz.
Nie duś wszystkiego w sobie - pozwól ludziom ci pomóc.
I to mówi mistrzyni" duszenia". :)

Jestem już w domu ale tak mi jakos cięzko bo zostawiłam tam ciężko chorego PDP i jego żonę ,też chora ale nie tak żle,czuje sie u nich dobrze byłam juz 4 razy i za każdym razem jak jechałam do domu dziadek bardzo słabł.że podczas pobytu mojej zmienniczki zawsze lądował w szpitalu,na tym pobycie jak zajechałam do nich w listopadzie dziadek był w szpitalu jeszcze ale po poludniu na wlasne żądanie wrócił do domu,bo stwierdził(naprawde sie nie chwalę to sa jego slowa) ze ja sie nim lepiej zaopiekuje,,,przez cały mój ten pobyt było z nim w miare dobrze,od 3 dni zaczał sie skarżyc na bóle brzucha ,wymiotował dostał rozwolnienia,wczoraj pojechałam do domu i wiecie, tak dziadek z babcią płakali,że mi serce pekało,dali mi prezent i pieknie napisane życzenia z podziękowaniami a dziś zmienniczka mi rano dzwoni,że dziadek poszedł do szpitala....tak mi smutno bo to taki dobry człowiek,czasami mysle ,że chyba nie dla mnie ta robota siedze teraz w domu i bardzo mi smutno....bo nie wiem czy jeszcze sie zobaczymy...tak chciałam to z siebie wyrzucić,bo zamiast sie cieszyc pobytem w domu myslami jestem tam...