Na wyjeździe #17

"Ta pierwsza śmierć jest szczególnie bolesna."
Nie zawsze, ale cos w tym jest. Moze do pierwszego PDP, ktory "mi" zmarl nie zdazylam sie przywiazac, teraz zdazylam ... Moze dlatego jest mi trudniej, ze jestem tu dlugo, ze teraz musze stanowic podpore dla meza PDP i martwie sie, co bedzie, jak w niedziele wyjade. Niby wiedzialam, co sie stanie, wiedzialam, ze to zaawansowany AL, w ostatnich dniach, kiedy Monika byla jeszcze w domu spalam w ubraniu, zeby jakby co, to szybko na dol zejsc, ale jednak nie potrafie podejsc do tego tak calkiem profesjonalnie, chyba dla mnie to nie "tylko praca".
Jestem tylko wdzieczna mezowi PDP, ze zdecydowal sie na przeniesienie zony na te ostatnie (tylko 3 dni), do specjalnego domu opieki, gdyby pozegnala sie z zyciem tu, w domu, bylo by bardzo ciezko ...

dziewczyny czy mi się coś pomyliło? może to już wieczór i mam zwidy, ale był tu taki temat założony przez slonik? tak co jest opiekunką we Włoszech, jest jeszcze? znikł? jakoś nie mogę znaleźć, coś się dzieje?

Czytalam go właśnie, jak znikł mi przy przełłączaniu na drugą stronę...
 
Metafizyka jest niepojęta...
 
PS. Podejrzewam, ze to był jakis podszyw kogoś z forum i Wielki Brat zareagował...

W sierpniu tak miałam, umieranie było w domu.
Trudno mi było jak cholera,
nie miałam tam internetu, nie było sie jak odgadać.
Ach ............... może kiedyś to opowiem.
Wrażliwam ..............
 
 

dziewczyny czy mi się coś pomyliło? może to już wieczór i mam zwidy, ale był tu taki temat założony przez slonik? tak co jest opiekunką we Włoszech, jest jeszcze? znikł? jakoś nie mogę znaleźć, coś się dzieje?

Gosiu,
przytulam Cię..
Dla mnie bez neta nie ma tej pracy..
 
Sama w to nie wierzę, ale teraz mam neta ze sticka o2, 
jest płacony z konta Opy automatem,
mówiłam mu że musi wypowiedzieć umowę,  
 a On na to, ze dopóki żyje to niech to 20 E leci...
 

Dziękuję Emilio i Salazar,
wiem że popełniłam podstawowy błąd w naszej pracy: nie przewiązywać się, to tylo praca........  
 
  Ale to było moje pierwsze miejsce i w dodatku tak wspaniali ludzie...
 
  Każdy jest tylko człowiekiem i też mamy swoje emocje...
 
PS. Ja też spalam /usiłowalam// w ubraniu, jak było wiadomo, ze ostanie godziny...

Scarlet, to nie był błąd. Przywiązujemy się, zżywamy, doświadczamy dobroci, odwdzięczamy się nią i w pewnym momencie zauważamy, że to nie jest tylko i wyłącznie praca. Nie zawsze tak jest, ale się zdarza. I, wg mnie, to dobrze, że się zdarza, i dobrze, że boli. Musimy tego bólu doświadczyć i go przeżyć.. Mam nadzieję, że wiecie, co mam na myśli.
Emilio, masz rację, nie musi chodzić o pierwszego pdp. W moim przypadku tak było, w przypadku Scarlet też. Pewnie to nie reguła, ale jak się dobrze trafi za pierwszym razem i zostanie gdzieś długo, to potem w ten sposób się myśli. Ja na pewno tak myślałam, bo potem już nigdy nie przeżywałam tak śmierci pdp. Potem to była praca, w którą wkalkulowana jest śmierć.. Wykonywana solidnie, ale bez takiego zaangażowania emocjonalnego, jak za pierwszym razem, gdy się naprawdę zżyłam i "przynależałam".
Hmmm, zebrało mi się na wynurzenia po nocy :/.
 
 

Scarlet, to nie był błąd. Przywiązujemy się, zżywamy, doświadczamy dobroci, odwdzięczamy się nią i w pewnym momencie zauważamy, że to nie jest tylko i wyłącznie praca. Nie zawsze tak jest, ale się zdarza. I, wg mnie, to dobrze, że się zdarza, i dobrze, że boli. Musimy tego bólu doświadczyć i go przeżyć.. Mam nadzieję, że wiecie, co mam na myśli.
Emilio, masz rację, nie musi chodzić o pierwszego pdp. W moim przypadku tak było, w przypadku Scarlet też. Pewnie to nie reguła, ale jak się dobrze trafi za pierwszym razem i zostanie gdzieś długo, to potem w ten sposób się myśli. Ja na pewno tak myślałam, bo potem już nigdy nie przeżywałam tak śmierci pdp. Potem to była praca, w którą wkalkulowana jest śmierć.. Wykonywana solidnie, ale bez takiego zaangażowania emocjonalnego, jak za pierwszym razem, gdy się naprawdę zżyłam i "przynależałam".
Hmmm, zebrało mi się na wynurzenia po nocy :/.
 
 

Ja też postanowiłam, 
żadnego przewiązania...
 
Choć jeśli los postawi przede mną znowu taką Irmelin, 
nie wiem jak to będzie....

Ooo! Już było czapkowanie, widzę :D

Pięknie to ujęłaś Salazar "przynależałam".
Ja z mojego 1 miejsca uciekałam az sie za mna kurzyło. Odbębniłam swoje i w nogi.
To było 2 miejsce, ponad rok z przerwami na urlopy.
PDP była przez cały czas trudna dla wszystkich ale też się z nią zżyłam
 i rodzina była wspaniała, wspierali mnie i nieba mi uchylali,
fantastyczne chwile tam przeżyłam.
 

Kochanie, dla Cebie, zebyś nie była gorsza ha.ha..