A dlaczego ja Cie tak lubie hmm ?:P
Pochwalijki
Jolek
No bo mimo róznicy pokoleń, jestesmy dziewczyny z .......jajami :)))))))))))))))
Przyznam szczerze, ze moje dzieci lepiej po niemiecku szwargoca niz po polsku:( Syn nie chce mowic, a corka mowi mieszanie. Sa slowa, ktorych nauczyla sie po polsku jako pierwszych i tak jej w glowie tez zostaly. Nasz lekarz dzieciecy zapewnia jednak, ze wystarczy, ze ja mowie do nich po polsku. Osluchac sie maja i rozumiec. Reszta pozniej sama przyjdzie. Wiec mowie i mowie i mowie... No i czytam:) Brzechwe teraz przerabiamy. I " w Szczebrzeszynie chrzaszcz brzmi w trzcinie"... A corka to w ogole po polsku "po niemiecku" mowi. I dzieki temu np."dzyka szwinie" mamy;)
Polecam Tuwima, uwielbiam go pasjami, Pan Hilary, Lokomotywa, Pan Malusinski, rewelacja dla dzieciaków.
doda1961
Raczej zmiennika :))))))))) w opiece nad słodziakami :)))))))))))
Pewnie ze sa dwujęzycznę i mam nadzieję, jako patriotka, że tak im zostanie. To juz rodzice powinni o to zadbać. Ma przyjaciela w Hamburgu, fajny facet, Polak a jego syn z małżenstwa tez z Polką, ale z pochodzeniem niemieckim, nawet słowa po polsku nie umie. No szczyt wszystkiego, a jaki wstyd? Zadzwoniłam po 30 latach do innego hamburskiego przyjaciela, odebrał jego syn i po polsku jak Polak rozmawiał, to jest powód do dumy. Dziecko urodzone w Niemczech i wychowane w Niemczech. O tym, że znajomość języka polskiego wśród młodzieży urodzonej i wychowanej w Niemczech to kapitał na przyszłość również, jak znajomość każdego innego języka, oprócz ojczystego.
Masz rację, że dzieci trzeba uczyć języków od początku. Mój brat mieszka w Hiszpanii. Jego syn z nim rozmawia po polsku, ze swoją mamą po angielsku, a w szkole po hiszpańsku. Gdy przyjeżdżają w odwiedziny nie "słychać" różnicy z innymi dziećmi w rodzinie.
Tylko zawsze podziwiałam, ze taki mały dzieciak nie myli tych języków.
Podobnie moja córka. Od dziecka uczy się niemieckiego, potem doszedł angielski, a od 5 lat zaczęla japoński. Gdy była mnie odwiedzić to córka PDP stwierdziła, że ma bardzo dobry akcent ;)))) A po angielsku lepiej ode mnie nawija choć to ja dłużej się uczyłam.
Języki zawsze się przydają.
Tylko zawsze podziwiałam, ze taki mały dzieciak nie myli tych języków.
Podobnie moja córka. Od dziecka uczy się niemieckiego, potem doszedł angielski, a od 5 lat zaczęla japoński. Gdy była mnie odwiedzić to córka PDP stwierdziła, że ma bardzo dobry akcent ;)))) A po angielsku lepiej ode mnie nawija choć to ja dłużej się uczyłam.
Języki zawsze się przydają.
Znajomosc jezyków obcych, moim zdaniem to jest największy kapitał na zycie, jaki mozna osiągnąć. Najwiekszy.
A ja się pochwalam, że idę dzisiaj na wesele. Co prawda wolałabym prywatnie, a nie służbowo. Ale dobre i to. Ide ze swoimi pdp, zobaczę jakie tutaj w DE mają obyczaje, a co najważniejsze kolejny dzień szybciej zleci. Stresu prawie nie mam, znam znaczna część rodzinki, są sympatyczni, więc myślę, że będzie fajnie. To żegnam życząc miłego dnia. Lęcę paznokcie malować:))))
moncherie
Przyznam szczerze, ze moje dzieci lepiej po niemiecku szwargoca niz po polsku:( Syn nie chce mowic, a corka mowi mieszanie. Sa slowa, ktorych nauczyla sie po polsku jako pierwszych i tak jej w glowie tez zostaly. Nasz lekarz dzieciecy zapewnia jednak, ze wystarczy, ze ja mowie do nich po polsku. Osluchac sie maja i rozumiec. Reszta pozniej sama przyjdzie. Wiec mowie i mowie i mowie... No i czytam:) Brzechwe teraz przerabiamy. I " w Szczebrzeszynie chrzaszcz brzmi w trzcinie"... A corka to w ogole po polsku "po niemiecku" mowi. I dzieki temu np."dzyka szwinie" mamy;)
W mojej rodzinie mam dziewczynkę, dziś już 12-letnią, która włada swobodnie 5 językami. Wyrosła z nimi, nie uczyła się.
Mama jest Koreanką, tata Polakiem, poznali się w Chinach na pekińskiej uczelni. Między sobą rozmawiali na początku po angielsku.
Mama tej dziewczyny uczy w Polsce francuskiego.
Od początku było tak, że w jakim języku odezwano się do dziecka - w takim to dziecko odpowiadało.
Gdybym tego nie zobaczyła - pewnie trudno by mi było uwierzyć.
Mama jest Koreanką, tata Polakiem, poznali się w Chinach na pekińskiej uczelni. Między sobą rozmawiali na początku po angielsku.
Mama tej dziewczyny uczy w Polsce francuskiego.
Od początku było tak, że w jakim języku odezwano się do dziecka - w takim to dziecko odpowiadało.
Gdybym tego nie zobaczyła - pewnie trudno by mi było uwierzyć.
Ja się pochwalę, że w tym tygodniu miałam przyjemność lecieć szybowcem....trochę strachu było, ale dałam radę...
Opa spełnił marzenie, żeby jeszcze raz wzbić się w przestworza, oboje z żoną mieli licenceje pilotów szybowcowych..
I w poniedziałek stało się, pojechaliśmy, na lotnisko, Opa wynajął pilota i po kolei pofrunęliśmy....
przeżycie niezapomniane...
Opa spełnił marzenie, żeby jeszcze raz wzbić się w przestworza, oboje z żoną mieli licenceje pilotów szybowcowych..
I w poniedziałek stało się, pojechaliśmy, na lotnisko, Opa wynajął pilota i po kolei pofrunęliśmy....
przeżycie niezapomniane...
A ja sie pochwalam, ze wnuczek pdp ma dzisiaj urodziny i zabieraja ja po poludniu do sameeeeeeeeeeeeeego wieczoraaaaaaaaaa!!
No widzisz Jolek,życie jednak jest piękne;)
A Scarlet to już na pewno się podpisze pod tym zdaniem...
A Scarlet to już na pewno się podpisze pod tym zdaniem...
scarlet
Ja się pochwalę, że w tym tygodniu miałam przyjemność lecieć szybowcem....trochę strachu było, ale dałam radę...
Opa spełnił marzenie, żeby jeszcze raz wzbić się w przestworza, oboje z żoną mieli licenceje pilotów szybowcowych..
I w poniedziałek stało się, pojechaliśmy, na lotnisko, Opa wynajął pilota i po kolei pofrunęliśmy....
przeżycie niezapomniane...
To teraz wiem czemu tak zamilkłas na forum. Zatkało Cie !!!
a ja sie pochwale , dzieci mi zrobily niespodzianke i mi przyslaly paczke do DE z okazji Dnia MATKI...
scarlet
Ja się pochwalę, że w tym tygodniu miałam przyjemność lecieć szybowcem....trochę strachu było, ale dałam radę...
Opa spełnił marzenie, żeby jeszcze raz wzbić się w przestworza, oboje z żoną mieli licenceje pilotów szybowcowych..
I w poniedziałek stało się, pojechaliśmy, na lotnisko, Opa wynajął pilota i po kolei pofrunęliśmy....
przeżycie niezapomniane...
ja z moja PDP latam do monachium do syna....ale nie lubie latac...lubie byc na ziemi...
scarlet
Ja się pochwalę, że w tym tygodniu miałam przyjemność lecieć szybowcem....trochę strachu było, ale dałam radę...
Opa spełnił marzenie, żeby jeszcze raz wzbić się w przestworza, oboje z żoną mieli licenceje pilotów szybowcowych..
I w poniedziałek stało się, pojechaliśmy, na lotnisko, Opa wynajął pilota i po kolei pofrunęliśmy....
przeżycie niezapomniane...
ja z moja PDP latam do monachium do syna....ale nie lubie latac...lubie byc na ziemi...
Jak onegdaj obiecałam - całemu forum się chwalę, że dziś rower dotarł. Mój ci on !
Mam już wszystko, czego mi na chwilę obecną do szczęścia potrzeba !
Mam już wszystko, czego mi na chwilę obecną do szczęścia potrzeba !