02 sierpnia 2013 10:25 / 2 osobom podoba się ten post
romanaMamuela, następna sztela będzie lepsza, zobaczysz! Może nie bierz teraz małżeństw, bo często są tam wredne połowy.
Pochwalę się Wam, że przedwczoraj wyrywając chwasty w ogródku dostałam "nagrodę" za nadprogramową pracę - widziałam dwa ...kochające się ślimaki. Bardzo ładne to było, naprawdę - ich rożki wydłużały się do granic możliwości, zwierzaki sprawiały wrażenie jakby całowały się w pyszczki i lgnęły do siebie w pozycji pionowej, wyginając się płynnie i malowniczo. Przypomniałam sobie, że te stwory są obojniakami, przynajmniej niektóre, ponieważ zależnie od potrzeby mogą być kobietą lub mężczyzną. Pomyślcie, jakie to daje możliwości!
Oto jak ślimaczki się kochają:)
Ślimaki są obojnakami. Potrzebują drugiego osobnika tego samego gatunku, aby doszło do wymiany spermy i złożenia jaj. Niektóre źródła zalecają po pewnym okresie "odświeżenie" materiału genetycznego danej hodowli, przez wprowadzenie nowych reproduktorów z innych hodowli. Tymczasem dowiedziono, że ślimaki mogą nie chcieć kopulować między sobą, jeśli pochodzą z hodowli znacznie oddalonych od siebie. Po kopulacji, ślimaki szukają miejsca do złożenia jaj. Potrzebują w tym celu ziemi o głębokości około 5 cm. Ziemia powinna spełniać odpowiednie kryteria, powinna też być stale wilgotna (80%). Ziemia może być mieszanką torfu (30%), dzięki czemu, ślimaki nie będą miały problemu z wykopaniem gniazd (i złożeniem kokonu jaj). Składanie jaj powoduje spadek "wagi" ślimaka. Część ślimaków nie odzyskuje wagi sprzed okresu w jakim składała jaja. Średnio jeden osobnik składa 100 jaj w kokonie. Ich ilość zależy od jakości danego ślimaka, jego wielkości, oraz od warunków i mikroklimatu towarzyszących składaniu jaj. Po złożeniu jaj ślimaki zachowują się różnie. U części nie obserwuje się żadnych istotnych zmian (poza utratą wagi). Takie ślimaki żerują dalej, często ponownie kopulują. Inne po okresie składania jaj, zapadają w stan hibernacji. Dla mniej licznej grupy, to zajęcie jest tak wyczerpujące, że kończy się śmiercią. Zadaniem hodowcy jest wydobycie z ziemi kokonu z jajkami, rozłożenie jaj w uprzednio przygotowanym inkubatorze (specjalny żłobek do wylęgu lub kuweta). Jajkom należy zapewnić odpowiednią temperaturę, wilgotność oraz skład ziemi na jakiej je wyłożono. Po pewnym okresie z jajek wykluwają się małe ślimaczki (oseski). W okresie rozmnażania i hodowli małych ślimaków, hodowca musi poświęcić najwięcej czasu ślimakom. Po sześciu miesiącach młode oseski stają się pełnowartościowymi reproduktorami i są gotowe do kopulacji.