Na wyjeździe #8

Mycha,dobrze wiesz,że jak jesteś dzień po dniu,24h na dobe z osoba "zapominalską"-to nerwy masz jak postronki napięte.Ja "nie biorę" demencyjnych podopiecznych.bo odpowiadanie w rytmie 15-minutowym na te same pytania,czy tym podobne-przekracza granice mojej wytrzymałości.A zazwyczaj w jednym miejscu zostaje minimum 3 miesiące.To żle rokuje i dla podopiecznego i dla mnie.Dlatego unikam.
I też jestem za tym,żeby "aktywizować"podopiecznego,żeby jak najwięcej robił sam.Ale potrafie zrozumieć zmienniczke Romany.To wcale nie jest takie proste..sałatka owocowa z cebulą-i co potem?Jeden zapomni,inny będzie chciał to zjeść.Można to przeżyć tak jak Romana,ale można inaczej(co pewnie jest dla jej zmienniczki wygodniejsze).
Przyznam się,że w pierwszyej pracy z demencyjną pdp tego nie ogarniałam.Drażniło mnie,ze ona coś chce robić,kiedy wiedziałam,ze ja zrobie to 200 razy szybciej i lepiej.Czasu nieco potrzebowałam na zmiane własnego nastawienia,ale początki trudne były(dla mnie na pewno).
Wiele się nauczyłam,cierpliwości i wyrozumiałości również,jednak tzw. mieszania w garach nie jestem w stanie zaakceptować(bo czasami trudno jest nie jeść tego,co pdp własnymi raczkami przygotował)lub do czego się wtracał.

No patrz,jakaś niekumata jestem dziś,niezrozumiałam Twojego wpisu hi,hi,piszę z błędami....to chyba menopauza...

Opiekunki chcą dobrze wypaść wobec rodziny, a "bałagan" jaki robi podopieczny świadczy na ich niekorzyść. Tak to odbierają. Zapomina się tylko, że pracujemy z chorym człowiekiem i wszyscy w miarę możliwości powinni dostosować się do zmienionej sytuacji. Część rodzin tego nie rozumie, lecz córki mojej babci są inne. Zatem obawy zmienniczki, że straci u nich dobrą opinię, sa niesłuszne. Im akurat najbardziej przeszkadza to, że ona słabo zna niemiecki i często ich nie rozumie, choć nadrabia miną. Ale cenią ją, choć nie wiedzą, jak męczy babcię. byłyśmy w dniu mojego przyjazdu cały dzien ze sobą i stale powtarzała - no papatrz, co ona znowu robi, no nie można jej spuścić z oka, no znowu coś wymyśla, aż jej powiedziałam, by dała sobie na wstrzymanie, bo co to za problem, że babcia sobie majstruje przy zasłonie. Krzywdy jej to nie zrobi, potem się poprawi, zabierze z parapetu czajnik czy co tam przyniosła. Takie ciągłe strofowanie sprawia, że człowiek nie czuje się u siebie, a przecież to jego dom!
 
Nie chę wyjść na idealną opiekunkę, tylko zasygnalizować pewnien problem i przedstawić swój punkt widzenia.
 

Pauzę mieć trzeba, nawet codziennie, ale po co do tego to meno?
 
Cieszę się dziewczyny, że nie jestem odosobniona w dawaniu pewnej wolności mojej pdp. A co do sałatki owocowej z cebulą, to cebulę odkładam, a resztę zjemy. Gorzej, gdyby babcia polała wszystko Domestosem....Wtedy zjadłyby robale w klopiku i zaraz potem zdechły sobie wesoło....

Tak naprawdę nie każda dziewczyna nadaje się do demencyjnych pacjentów. Ale tak to często bywa, bierze się ofertę a na miejscu wszystko wychodzi. Byłoby fajnie gdzyby można było wszystko dobrać, dopasować. A chyba nie wszystkie opiekunki tak mogą. Każda ma przecież swoje preferencje i ukryte talenty do odpowiednich ( tylko !!  ) przypadków. I to jest dobre ;-))

Opiekunki chcą dobrze wypaść wobec rodziny, a "bałagan" jaki robi podopieczny świadczy na ich niekorzyść. Tak to odbierają. Zapomina się tylko, że pracujemy z chorym człowiekiem i wszyscy w miarę możliwości powinni dostosować się do zmienionej sytuacji. Część rodzin tego nie rozumie, lecz córki mojej babci są inne. Zatem obawy zmienniczki, że straci u nich dobrą opinię, sa niesłuszne. Im akurat najbardziej przeszkadza to, że ona słabo zna niemiecki i często ich nie rozumie, choć nadrabia miną. Ale cenią ją, choć nie wiedzą, jak męczy babcię. byłyśmy w dniu mojego przyjazdu cały dzien ze sobą i stale powtarzała - no papatrz, co ona znowu robi, no nie można jej spuścić z oka, no znowu coś wymyśla, aż jej powiedziałam, by dała sobie na wstrzymanie, bo co to za problem, że babcia sobie majstruje przy zasłonie. Krzywdy jej to nie zrobi, potem się poprawi, zabierze z parapetu czajnik czy co tam przyniosła. Takie ciągłe strofowanie sprawia, że człowiek nie czuje się u siebie, a przecież to jego dom!
 
Nie chę wyjść na idealną opiekunkę, tylko zasygnalizować pewnien problem i przedstawić swój punkt widzenia.
 

Opiekunki chcą dobrze wypaść wobec rodziny, a "bałagan" jaki robi podopieczny świadczy na ich niekorzyść. Tak to odbierają. Zapomina się tylko, że pracujemy z chorym człowiekiem i wszyscy w miarę możliwości powinni dostosować się do zmienionej sytuacji. Część rodzin tego nie rozumie, lecz córki mojej babci są inne. Zatem obawy zmienniczki, że straci u nich dobrą opinię, sa niesłuszne. Im akurat najbardziej przeszkadza to, że ona słabo zna niemiecki i często ich nie rozumie, choć nadrabia miną. Ale cenią ją, choć nie wiedzą, jak męczy babcię. byłyśmy w dniu mojego przyjazdu cały dzien ze sobą i stale powtarzała - no papatrz, co ona znowu robi, no nie można jej spuścić z oka, no znowu coś wymyśla, aż jej powiedziałam, by dała sobie na wstrzymanie, bo co to za problem, że babcia sobie majstruje przy zasłonie. Krzywdy jej to nie zrobi, potem się poprawi, zabierze z parapetu czajnik czy co tam przyniosła. Takie ciągłe strofowanie sprawia, że człowiek nie czuje się u siebie, a przecież to jego dom!
 
Nie chę wyjść na idealną opiekunkę, tylko zasygnalizować pewnien problem i przedstawić swój punkt widzenia.
 

Halo, Ziemia! Odbiór!

Czy wszystkie aniołki na forum już wstały? Wypucowały skrzydełka, ubrały się w uśmiech? Golnęły kawusi, strzeliły po fajeczce i gotowe do niesienia pomocy?

Aniołek Romana chce do domu, w najgorszym razie - znowu do łóżka... A pozostałe?

Halo, Ziemia! Odbiór!

Czy wszystkie aniołki na forum już wstały? Wypucowały skrzydełka, ubrały się w uśmiech? Golnęły kawusi, strzeliły po fajeczce i gotowe do niesienia pomocy?

Aniołek Romana chce do domu, w najgorszym razie - znowu do łóżka... A pozostałe?

Nie wyspałam się. Położyłam się o 1, o 3 się obudziłam i już nie usnęłam. Wczoraj też jakoś kiepsko spałam... :/