Mr. Monk

Ja też uwielbiam czytać Wasze opowieści :D!!!

Ja nie mam takiego talentu do pisania, ale czytać tez lubię.

Ja też nie mam :)
ojjj pisz jak umiesz, to ma niesamowitą wartość bo opowiada co przezywasz, gorzej w drugą stronę... gdyby był pzrerost formy nad treścią :)

Nomka ,bardzo fajnie piszesz i też od razu biegnę do Twojego tematu:))
Zapytam bom ciekawa, wiesz może w jakich okolicznościach Monk został inwalidą?

Nomka, bardzo lubisz Monka, co nie? :)

W zasadzie to nie wiem jak sie nomka ma ustosunkowac do Monka haha.
Z racji tego, że jest niewiele starszy ode mnie to zastanwiam sie czasem jakby to było żyć z takim hm... no musze go jeszcze poobserwować :D, niby poczucie humoru ma ale jest zbyt zasadniczy jak na me rozhasane gusta ^^ a swoją droga, co mam go nie lubić ^^ utrzymuje mnie, za bardzo nie zrzędzi i słucha dobrej muzy :D

Ja tam lubię tego Twojego Monka,może i wnerwiający jest czasem,ale ogólnie chyba da się z nim wytrzymać,no i najważniejsze ze demencji nie ma:))

Ja tam lubię tego Twojego Monka,może i wnerwiający jest czasem,ale ogólnie chyba da się z nim wytrzymać,no i najważniejsze ze demencji nie ma:))

I nie ucieknie, jak go z oka spuścisz.

I nie ucieknie, jak go z oka spuścisz.

Haha, za to o mnie ciagle mówi "Izzi!! schon hast du Demenz??!!" jak czegoś zapomne, czasem sobie ze mnie jaja robi jak czegoś nie zrozumiem i mamy ubaw, ale ma pod skórą "typowego Niemca, ojjj ma".  A nawet dziś próbowałam rozkminić jak on mnie postzrega, bo ja i zmienniczka diametralnie się róznimy od siebie. No i wyszło mi, że ... ta Iza to ciagle coś gubi, zapomina, trzaska drzwiami i garami, ale jest wesoła, ruda i nieźle gotuje, acha i nie zawsze słucha co sie do niej gada, zwłaszcza po niemeicku :D

Nauczcie go mówić po polsku i będzie po kłopocie :))