Na wyjeździe #27

Ostatnio były babci 86 urodziny i przeżyłam szok..syn przyjechał postawił przed babcią zapakowany prezent. Babcia ucieszona rozwija i zaniemówiła, a tam biała świeca wysokości 5cm z napisem na naklejce 86 Jahre ( koszt ok 3-4 euro). Miała łzy w oczach , szkoda mi jej było. Na poprawę humorou przez cały dzień zajadałyśmy " sernik z rosą", który jej upiekłam w formie prezentu.
I takie to były urodziny:(

biedna babcinka.....

Już o tym kiedyś to pisałam.PDP kolezanki,leżący,bez kontaktu,jedzący tylko zmixowane dostał od całej familii jeden prezent.......ananasa.........
Czasem się zastanawiam co nimi kieruje tymi bachorami niemieckimi,niezależnie od wieku?...............Czy sie już po prostu takie durnowate lęgną?...........

Mnie rowniez podobaja sie te "oszczedne" prezenty. Chociaz swieczke czy ananas... Zostawie bez komentarza, bo za slowa, ktore mi sie na usta cisna wyleciec stad mozna... Osobiscie najbardziej mnie ciesza te recznie wykonane. Bo to znaczy, ze ktos to zrobil dla mnie. Taka wyjatkowa czy wartosciowa jestem, ze znalazl czas i zrobil. W tym miesiacu ma urodziny pewna osoba, ktora mi bardzo pomogla podczas ostatniego roku. Otoczyla mnie opieka, chociaz sama miala wiele problemow. Poswiecila mi swoj czas, przyjela pod swoj dach. Juz sie dla niej skarpetki robia. I jakies ciasteczka z dziecmi upieke. Dzieci beda zachwycone, bo dla nich to taka dobra ciocia:-)

Znaczy się , że przyjedziesz do mnie na 28.09 ?.....czy Ty może o innej dobrej cioci pisała ?:-):-):-)

Nie wiem jak bym sie zachowała gdybym lubiła PDP a on dostałby od rodzinki świeczke albo anannasa
....ale pewnie nie stosownie do sytuacji hahaha. Musze chyba nabrać ogłady niemieckiej bo póki co to wkurza mnie takie zachowanie

Witam Was ! Nie bylo mnie tutaj troszke , ale byl ku temu smutny powod. Dzis pozegnalam Dziadka, zostala mi jeszcze babcia. Odszedl cichutko w ubiegla srode. Dla niego pewnie lepiej i tak niczego juz nie rozumial, dla mnie nie, bo to byla moja przystan spokoju jak mnie babcia z rownowagi wyprowadzila. Tak toczy sie zycie . Jedno co wiem po odejsciu Dziadka, ze nigdy nie zrozumiem ludzi, ktorzy mowia i pokazuja chwilowo, ze kochaja, a w czynach wychodzi cos innego. Nie moja broszka, nie moj byl to ojciec. Dla mnie byl obcym czlowiekiem, ktoremu wspolczulam paskudnej choroby, pomagalam , opiekowalam sie .... i mam czyste sumienie, ze zrobilam to najlepiej jak moglam. Nie wiem czy podolam teraz psychicznie bedac tylko z babka. Zobaczymy, sa jeszcze inne perspektywy na zycie niz opieka 24.