Na wyjeździe #2

BEA TY cwaniaro !! Dobrze Ci mówić z "takimi genami" - nie odchudzajcie się. Ja dostałam geny z tej drugiej strony. Kiedyś siedziałam w pokoju z koleżanką dwa razy szczuplejszą ode mnie. Ale ona na śniadanie jadła 3 porcje tego, co ja wcinałam i jeszcze dobijała pączkiem lub ciachem. Wieczorem, ok. 22, kiedy ja szłam już spać a ostatni posiłek miałam ok. 18, razem z mężem wcinała jakąś kapuchę z golonką, bo mąż lubił ciężka kuchnię. Kupkę robiła raz na tydzień ;-ooo i nie mogłam pojąc gdzie się to wszystko mieści. Powiedziałam sobie, trudno - taka moja uroda. Nigdy nie będę miała rozmiaru 38-40. Zostanę milusim puchatkiem i już !!

No to Margerytko - dobrze Ci się powodzi. Pobudka o 9 ?? No, no. Tak Ci dobrze, że dobrze Ci tak. Tak trzymaj i często o tym pisz, żeby wszyscy wiedzieli, że takie fajne miejsca też są.

Co do diet - właśnie zrobiłam orzechy włoskie w karmelu. Jeszcze gorące. Caaałą michę. Zapraszam miłe koleżanki, bo jak sama to zjem - to nie będzie dobrze, oj nie.

Kurde dziewczyny!!!!!
Mam pracę! Jeju jeju! Ale mam głowę pełną myśli i brzuch mnie boli od tego myślenia... hehhe!
To praca w Pflegedienst i wiąże się z zamieszkaniem w Niemczech... to są świetne dziewczyny i są strasznie entuzjastycznie do mnie nastawione, bo mnie znają... pracowałam z nimi u mojej poprzedniej podopiecznej... proponują mi też wykształcenie na pielęgniarkę, albo pomoc pielęgniarską... do przyszłego roku mogę w domu mojej zmarłej niedawno podopiecznej mieszkać, bez ponoszenia kosztów, więc byłaby okazja... wykształcenie trwa 3 lata... matko mam mętlik w głowie... bo chyba sama w siebie nie wierzę... trochę się boję, że sobie nie poradzę, albo one nie będą ze mnie zadowolone, jak im to powiedziałam to na mnie nakrzyczały, że jakby tak było to bym z nimi nie rozmawiała... już o dziecku gadały, że jakbym chciała to nie ma problemu, że pracę mi dostosują i w ogóle...
ojej! To się wiąże z rzadszymi powrotami do domu i moje Kochanie musiałby tu też się sprowadzić i pracować... on jest jak najbardziej za!!
Ojejjjjjjjjjj! Mam dużo do przemyślenia!!!!!!!!!!!!
Kopnijcie mnie w tyłek, bo muszę wreszcie w siebie i swoje siły uwierzyć! Córka Panny mówi, że ona mnie widzi na kierowniczym stanowisku, bo mam ku temu predyspozycje... mi się z tego tylko śmiać chce, bo aż takich ambicji nie mam... chcę dość normalną pracę i żyć sobie spokojnie, bez zamartwiania się o finanse...

Muszę się wziąć za siebie i coś ze swoim życiem zrobić, bo jestem jeszcze młoda i mogę coś zmienić!!

Nooo! Się wygadałam teraz!!!!!!!

moje gratulacje:)

Kurde dziewczyny!!!!!
Mam pracę! Jeju jeju! Ale mam głowę pełną myśli i brzuch mnie boli od tego myślenia... hehhe!
To praca w Pflegedienst i wiąże się z zamieszkaniem w Niemczech... to są świetne dziewczyny i są strasznie entuzjastycznie do mnie nastawione, bo mnie znają... pracowałam z nimi u mojej poprzedniej podopiecznej... proponują mi też wykształcenie na pielęgniarkę, albo pomoc pielęgniarską... do przyszłego roku mogę w domu mojej zmarłej niedawno podopiecznej mieszkać, bez ponoszenia kosztów, więc byłaby okazja... wykształcenie trwa 3 lata... matko mam mętlik w głowie... bo chyba sama w siebie nie wierzę... trochę się boję, że sobie nie poradzę, albo one nie będą ze mnie zadowolone, jak im to powiedziałam to na mnie nakrzyczały, że jakby tak było to bym z nimi nie rozmawiała... już o dziecku gadały, że jakbym chciała to nie ma problemu, że pracę mi dostosują i w ogóle...
ojej! To się wiąże z rzadszymi powrotami do domu i moje Kochanie musiałby tu też się sprowadzić i pracować... on jest jak najbardziej za!!
Ojejjjjjjjjjj! Mam dużo do przemyślenia!!!!!!!!!!!!
Kopnijcie mnie w tyłek, bo muszę wreszcie w siebie i swoje siły uwierzyć! Córka Panny mówi, że ona mnie widzi na kierowniczym stanowisku, bo mam ku temu predyspozycje... mi się z tego tylko śmiać chce, bo aż takich ambicji nie mam... chcę dość normalną pracę i żyć sobie spokojnie, bez zamartwiania się o finanse...

Muszę się wziąć za siebie i coś ze swoim życiem zrobić, bo jestem jeszcze młoda i mogę coś zmienić!!

Nooo! Się wygadałam teraz!!!!!!!

Dzięki Dobre Kobiety!
Pewnie taka okazja się już nie zdarzy...
Potrzebuję tej odwagi, bo ja straszny tchórz jestem i przed każdą zmianą w życiu mam ogromnego pietra!!

Tali ,korzystaj z okazji,no i od razu rób Krankenpflegerin,nie rozdrabniaj się na pomocników,z tego co się zorientowałam,to najpierw lepiej zatrudnić się w szpitalu na pomocniczym stanowisku i o ile dobrze pamietam,to szpital może Cie pokierowac na właściwą uczelnię i to są 3 letnie studia stacjonarne,ale kasę bedziesz co miesiac dostawać,to jest coś w rodzaju stypendium,albo zapłata za praktyki w szpitalu podczas nauki.To zdaje sie wynosi 700 eur miesięcznie na pierwszym roku,a na kazdym następnym jest o 100 eur więcej,ale na pewno na miejscu dowiesz się dokładnie jak to wygląda.

Też gaciami trzęsę,bo po Nowym Roku radykalna zmiana pracy u mnie,ale dobra robota i postanowiłam spróbować.