Kurde dziewczyny!!!!!
Mam pracę! Jeju jeju! Ale mam głowę pełną myśli i brzuch mnie boli od tego myślenia... hehhe!
To praca w Pflegedienst i wiąże się z zamieszkaniem w Niemczech... to są świetne dziewczyny i są strasznie entuzjastycznie do mnie nastawione, bo mnie znają... pracowałam z nimi u mojej poprzedniej podopiecznej... proponują mi też wykształcenie na pielęgniarkę, albo pomoc pielęgniarską... do przyszłego roku mogę w domu mojej zmarłej niedawno podopiecznej mieszkać, bez ponoszenia kosztów, więc byłaby okazja... wykształcenie trwa 3 lata... matko mam mętlik w głowie... bo chyba sama w siebie nie wierzę... trochę się boję, że sobie nie poradzę, albo one nie będą ze mnie zadowolone, jak im to powiedziałam to na mnie nakrzyczały, że jakby tak było to bym z nimi nie rozmawiała... już o dziecku gadały, że jakbym chciała to nie ma problemu, że pracę mi dostosują i w ogóle...
ojej! To się wiąże z rzadszymi powrotami do domu i moje Kochanie musiałby tu też się sprowadzić i pracować... on jest jak najbardziej za!!
Ojejjjjjjjjjj! Mam dużo do przemyślenia!!!!!!!!!!!!
Kopnijcie mnie w tyłek, bo muszę wreszcie w siebie i swoje siły uwierzyć! Córka Panny mówi, że ona mnie widzi na kierowniczym stanowisku, bo mam ku temu predyspozycje... mi się z tego tylko śmiać chce, bo aż takich ambicji nie mam... chcę dość normalną pracę i żyć sobie spokojnie, bez zamartwiania się o finanse...
Muszę się wziąć za siebie i coś ze swoim życiem zrobić, bo jestem jeszcze młoda i mogę coś zmienić!!
Nooo! Się wygadałam teraz!!!!!!!
Tina40, Magdalena_m, Bea, Benita, Barbarella, Sas-anka, Hogata, Andrea, Gosia1234, Gewitter, Wiesiula, Alexia dziękuję Wam wszystkim i każdej/każdemu z osobna...
normalnie aż się popłakałam Hogata po Twoich postach... dzięki!!!!!!!!
Na pewno spróbuję tej pracy, bo taka okazja nie nadarzy się już!!! Kiedyś zrezygnowałam z pracy i do tej pory żałuję, ze to zrobiłam... pewnie moje życie potoczyłoby się inaczej, ale wtedy obleciał mnie strach, że nie dam rady... tego błedu nie popełnię tym razem!!
I jak nawet jak nie wyjdzie, to nie będę sobie pluła w brodę całe życie, że nie spróbowałam!!!
A mam tu wokół siebie tylu życzliwych mi ludzi, że czasami się zastanawiam, czym ja sobie na to zasłużyłam??? To może przez to, że wierzę, że każdy napotkany człowiek jest dobry... choć czasami ta wiara daje mi kopa, ale w zasadzie i tak rachunek wychodzi na plus... :DDD chyba nic nie dzieje się bez przyczyny...
Mam nadzieję, że to moje szczęście mnie nie opuści...
A tak w ogóle to mam schizę pająkową od wczoraj i nie mogę spać, bo znowu to świństewko włazi do chałupy... po moim błagalnym krzyku córka udziabała jednego... masakra, jak ja tą noc przeżyję... po wczorjaszej wizycie jegomościa cały pokój przewróciłam dziś do góry nogami i tak wyodkurzałam każdą dziurę, że nic nie powinno być mam nadzieję... bo inaczej całe miasto obudzę moim darciem... :)
A w sobotę moje Kochanie przyjedzie na trzy dni i już przebieram nogami i cieszę się jak dziecko!!!!!!!!
Sylwunia fajnie, że wycieczka Ci się udała... jak masz zdjęcia to wrzuć parę, abyśmy też mogli zobaczyć piękne Monachium... mam nadzieję, że kiedyś tam pojadę...
