Na wyjeździe #22

Agrafko, ja miałam tak kiedyś. Chodziłyśmy razem z podopieczną na zakupy. Ja wkładałam do koszyka, Ona wyciągała!
Na drugi dzien masła zabrakło do kolacij, bo wyciągneła z koszyka.  Dlatego już nie chcę takich ''dyrygentów'' co to lepiej wiedzą, ale nic nie wiedzą, bo zapomną za chwile, ale rozkazują nadal. haa

Mam, czego chciałam. Wolnego czasu aż za dużo, bo zaczyna mi się nudzić. Moja pańcia idzie sobie na pakoje, a ja od posiłku do posiłku staram się jakoś sobie ten czas wypełnić.
Jak pisałam Wam wcześniej mimo, że w poprzednim miescu żle mi nie było, to zachciało mi się znów zmian. Miałam dziadka i babcię z Alzheimerem. Babcia niestety musiała być pod ścisłą kontrolą, no i to właśnie zdecydowało, że zmykam stamtąd.
Ta nasz praca, to istne wariatkowo. Mam na myśli to, że zmieniamy tych naszych podopiecznych, a oni są tak estremalnie różni. Najpierw opiekuję się babcią, która jest jak dziecko, a teraz mam inteligentną damę, która wymaga ode mnie zupełnie innego podejścia. Nasza praca, to prawdziwe studium ludzkich charakterów. Myślę sobie, że ważne jest w tej robocie oprócz umiejętności i doświadczenia w pielęgnowaniu ludzi starszych lub chorych, także przygotowanie psychologiczne. Cdn.

Do mojej babci wnuczek przyszedl. Tak sie zastanawiam, czy on rzeczywiscie taki przystojny, czy na bezrybiu jestem:)

Jestem na nowej stelli. Internet na razie z stika, który mam od opiekuna prawnego. Nie jest najgorzej, ale cały czas jestem napięta bardzo. Pdp uprzejma, ale...powinnam od razu po otworzeniu lodówkę zamknąć, bo się psuje, zrobić to tak czy tak i za każdym razem podchodzi do mnie i łapie mnie za rękę, co mi niekoniecznie się podoba. Byłam zestresowana więc jej pozwalałam, ale muszę teraz rękę swoją zabierać. I te agencje...ech! Nie palę i nie toleruję palenia o czym agencja wie, a dali mnie do palącej w salonie i kuchni pdp, więc raczej tego nie widzę, a szkoda, bo przynajmniej na razie nie wydaje się nagorzej. Kasy na razie nie dostałam, jutro mam iść z opiekunem prawnym na zakupy i potem dostać jeszcze 100 euro na zakupy na tydzień i usłyszałam, że jak braknie to dostanę więcej, więc chyba z kasą ok, będzie. Ale jak piszecie w postach wyżej, chyba będzie kipsko w kuchni, bo zostało zaproponowane, żebyśmy z pdp gotowały razem...Na szczęście dziś zjadła na obiad kromkę z serem, bo stwierdziła, że nie chce obiadu. I jeszcze jedna nieścisłość agencji-miał być dom, jest duże, jakieś 100/120metrów mieszkanie z mikro ogródkiem i tarasem. Ogólnie mam wrażenie, że jest tu bardziej napięta atmosfera niż na poprzedniej stelli. Brakuje mi tej możliwości odcięcia się jaką dawało mi to, ze mieszkałam na piętrze a pdp na parterze i, że co dzień zabierała ją córka. Obecna pdp ma potrzebę ruchu, chodzi dużo po mieszkaniu, jest starsza więc robi to głośno, a mnie to stresuje, bo nie umiem w pełni przez to zapomnieć, ze jestem w pracy i odciąć się.

A najbardziej kominiarz;)

Na drugi raz już będę wiedziała. Cóż, trzeba się przekonać na własnej skórze, żeby więcej nie  popełnić tego samego błędu. Rozmawiałam z córką pdp i ona bardzo się przejęła tą sytuacją, pytała mnie czy nie za dużo pracuję, czy na pewno wszystko jest w porządku, jak się tu czuje. I co najważniejsze nie próbuje mnie ustawiać jak jej matka. Z jedzeniem też sięw miarę poprawiło. Może nawet do uratowania byłaby ta stella. Dla rodziny to też nowa sytuacja, bo dotychczas pdp była mobilna i dopiero od niedawna leży w łóżku. Pierwsza opiekunka była tu krótko, teraz jestem ja i widzę, że córka się obawia, żebym ja też nie uciekła. Nikt nie chce zostać z pdp hehehe.