Powitajki przy kawie 79

Dzień dobry w niedzielny poranek. Po ostatnich słonecznych dniach,teraz szaro i mokro. Lepiej,żeby nie padało,nie lubię jeździć w deszczu,nawet jako pasażer. Kończę kawę,prysznic,dopakowanie walizki,o 11:15 ma podjechać po mnie bus i w drogę . Przeraża mnie ta długa podróż,na miejscu będę dopiero ok 6 rano,jeśli wszystko pójdzie dobrze :-(. Trochę jestem podekscytowana i ciekawa nowego miejsca,a trochę nie chce mi się wyjeżdżać . Nie myślę o tym,czy to nie była przypadkiem pochopna decyzja ,bo jeszcze bardziej nie będzie mi się chciało . Pogodnej,spokojnej niedzieli Wam życzę :angel3:

Na szczęście Marion zabrała pilota i już mi nie będzie dzwonić, gdy mam wolne.Za to dziś wyłącza telewizor  za każdym razem gdy wyjde z pokoju.Taka cwana,że nawet prąd wyłącza.

Szerokiej drogi i spokojnej pracy. 

Szerokości spokojnej podróży oraz pracy :motor:

To pamieta. Pamięć długotrwałe funkcjonuje . Szkoda tylko Maluda , że bierzesz zlecenia do dementykow. Ja lubię Margaretke niezależnie co ona tutaj na wyprawia . 
Trzymaj się . 

To pamieta. Pamięć długotrwałe funkcjonuje . Szkoda tylko Maluda , że bierzesz zlecenia do dementykow. Ja lubię Margaretke niezależnie co ona tutaj na wyprawia . 
Trzymaj się . 

Oczywiście powiedziano mi,że ma początkującą demencję.

Początkująca demencja to najtrudniejszy okres, chory na jeszcze sporą pamięć i wiedzę, świadomość że coś  sie z nim dzieje . 
Ja u Margaretki z początkująca demencja pracowałam max 6 tygodni , uff i do domu ..
Teraz zaawansowana ,  4 grupa , agresywna  po 6 miesięcy pracowałam . Po roku chorobowego mojego zobaczę , będzie miała komisję na 5 grupę , że wzg na demencję i agresję. 
W obecnym stanie jest łatwiej niż 4 lata temu . 
Pozdrawiam 😊 

Jest dokładnie tak,jak napisałaś. Też wiele razy wspominałam o moich podopiecznych z mniej lub bardziej zaawansowaną demencją. Choroba trudna dla wszystkich,dla chorego,rodziny czy opiekunów. Ale dopóki są w domu, czują się bezpieczni. Decydując się na pracę z dementywnymi seniorami,trzeba wydobyć z siebie naprawdę pokłady cierpliwości. Zachowania, które mogą się wydawać jako "cwane" czy złośliwe,nie są wynikiem zamierzonego działania,nie robią nam,opiekunkom,specjalnie na złość. Bywają "złośliwe",agresywne słownie ,a to jeszcze nie oznacza,że nie nadają się do opieki w domu. Agresja fizyczna,mogącą być zagrożeniem dla samego chorego, bliskich czy opiekunów,to tak,to jest sygnał, że być może,czas pomyśleć o umieszczeniu chorej osoby w ośrodku. A tam, niestety,chory,nie zawsze,ale często szybko gaśnie albo żyje w odrętwieniu wyciszony silnymi lekami.
Nie jestem specjalistą,nie mądrzę się, dzielę się tylko swoimi spostrzeżeniami z ostatnich dziewięciu lat pracy w opiece. Każdy przypadek jest inny. Teraz jestem w drodze do seniorki z  zaawansowaną demencją. Podobno,wg stałej opiekunki,ten przypadek jest "wyjątkowy", opiekunka ma obawy czy sobie dam radę,bo tylko ona wie,jak sobie z podopieczną radzić :zaskoczenie1:. Przecież były inne opiekunki i jakoś radę sobie dały?
No,ale gdybym sobie nie radziła,to ona może szybciej wrócić. Jak się domyślacie, bardzo jestem ciekawa i podopiecznej,i stałej opiekunki,i tego,na czym ta wyjątkowość pracy w tym miejscu polega :oczko:

Gusiu to Ty prędzej , bliżej wysiądź w Duesseldorfiie :-) mój Aniołek wyjątkowości Tobie zapewni:chaplin: całą gamę 
I też tylko ja umiałam z nią postępować :-) 
A dały radę dziewczyny :-) bez znajomości języka , M mocno podupadła , jest słabsza i spokojniejsza. Ale gryzie ratownik mówił że solidnie :chaplin:
Trzymaj się tam siedzenia do rana . A jutro nie słuchaj za dużo stałej opiekunka . 
Radzi stała opiekunka . Nie ma osoby niezastąpionej .

Witam wszystkich w poniedziałek w nowym miesiącu.:-( Ponieważ śnił mi się koszmar to już nie kładłam się spać. :hihi: i widzę że dwa ranne ptaszki już ćwierkają i ja przyłanczam się do nich. Miłego dnia wszystkim życzę :najlepszego2: