Czy zdarza się wam mieć już wszystkiego dość?

Wiesz co , Basiu ? Po lekturze Twojej historii , jakoś nie mogę zwalczyć w swoich myślach epitetów , które mi się cisną na określenie Twojej prześladowczyni ... Dlatego powstrzymam się od reszty komentarza na jej temat.
 Tylko nie mogę zrozumieć innej kwestii- wszyscy dookoła wiedzieli , co się w tym domu dzieje z opiekunkami , jakaś sąsiadka , która po kryjomu okazała Ci gest współczucia i zrozumienia , jakaś Polka , która, jak napisałaś - obserwowała sytuację ... To dlaczego , pytam grzecznie , do jasnej cholery NIKT Ci nie pomógł ??? !!!
Firma sprawę olała , a Ty byłaś tam książkowym przykładem współczesnego niewolnictwa !!! Mobbing , zastraszanie , poniżanie , głodzenie... Czemu tak się dzieje ? Bo tak naprawdę ONI - firmy , PDPy , rodziny - mogą wszystko....  Nikt nas przed pierwszym wyjazdem nie informuje , że jeśli będzie nam się działa krzywda , to mamy prawo żądać pomocy . Ile z nas nie ma internetu , nie ma możliwości dotarcia do informacji ! <My z Forum> należymy do grona szczęsciar , a reszta?...

Wiesz co , Basiu ? Po lekturze Twojej historii , jakoś nie mogę zwalczyć w swoich myślach epitetów , które mi się cisną na określenie Twojej prześladowczyni ... Dlatego powstrzymam się od reszty komentarza na jej temat.
 Tylko nie mogę zrozumieć innej kwestii- wszyscy dookoła wiedzieli , co się w tym domu dzieje z opiekunkami , jakaś sąsiadka , która po kryjomu okazała Ci gest współczucia i zrozumienia , jakaś Polka , która, jak napisałaś - obserwowała sytuację ... To dlaczego , pytam grzecznie , do jasnej cholery NIKT Ci nie pomógł ??? !!!
Firma sprawę olała , a Ty byłaś tam książkowym przykładem współczesnego niewolnictwa !!! Mobbing , zastraszanie , poniżanie , głodzenie... Czemu tak się dzieje ? Bo tak naprawdę ONI - firmy , PDPy , rodziny - mogą wszystko....  Nikt nas przed pierwszym wyjazdem nie informuje , że jeśli będzie nam się działa krzywda , to mamy prawo żądać pomocy . Ile z nas nie ma internetu , nie ma możliwości dotarcia do informacji ! <My z Forum> należymy do grona szczęsciar , a reszta?...

Jakby na to nie patrzeć,praca w systemie 27h jest pewnym rodzajem niewolnictwa,bo godzimy się na ciągłe przebywanie u kogoś,bo wiadomym jest/lub powinno być,że jadac do kogoś,będziemy musiały dostosować sie do panujacych w domu PDP zwyczajów.Do tego nalezy dodać,że zazwyczaj mamy w rodzinie starsze osoby i wiemy,jak potrafią być czasami dokuczliwe.Jak nie z własnych doświadczeń,to z cudzych to wiemy.
Pewnie,że trudno sobie wyobrazić taka pracę,kiedy jedzie sie po raz pierwszy,ale każdy kolejny wyjazd pozwala nam na rozszerzenie horyzontów,że tak powiem.
Moim zdaniem,każdy,kto zamierza podjac sie opieki,powinien zastanowić sie,czy jest w stanie podołać pracy z chorymi,zrzędliwymi ludżmi,z wyobcowaniem,tesknotą.Powinien ocenić,jak silną ma konstrukcję psychiczną.Nawet w rozmowach ze znajomymi osobami,pracujacymi w tym fachu,nie dowiemy sie na pewno,jak może być żle,bo kto otwarcie przyzna się,że zarabia dobre pieniadze,ale kosztem wyrzeczeń,upokorzeń,cierpienia?Nikt,bo jakby to wygladało?Ta prawda wychodzi po czasie,w miare zdobywaniwa doswiadczenia(własnego).
Ja,kiedy oświadczyłam,ze jadę do pracy jako opiekunka,wywołałam duże zdziwienie wśród moich bliskich.Wszyscy wiedzieli,że ze mnie taki struś pedziwiatr,że starzy ludzie są powolni,że zbyt nerwowa jestem,że...   .A ja wiedziałam jedno,że jestem twarda i poradzę sobie.Jednak od pierwszego wyjazdu zostawiałam sobie zawsze furtkę,czyli na pytanie jak długo zostanę,odpowiadałam,że na pewno miesiąc a dalej zobaczymy,że nie pora o tym mówić na poczatku,bo musimy sie poznać.
Teraz też mam takie miejsce,do którego nikt,ale to nikt nie wraca.A ja tam jestem już 2 lata.Był ciężko,były starcia,było obrażanie sie,było nie odzywanie sie do mnie,a jednak na pytanie,czy mam poinformować firmę,zeby szukali innej opiekunki zapada milczenie,są dąsy i za chwilę wszystko jest normalnie,jakby nic sie nie stało.I oby jak najdłużej to miejsce na mnie czekało.

Juz ci odpowiadam:z Alina poznalam sie tydzien przed odjazdem,kobitka mi bardzo pomogla psychicznie,chciala mnie dokarmiac,ale ja glodu jak takiego nie czulam,z poprzednimi opiekunkami ona sie nie zaprzyjazniala,tylko rozmawiala,ONE plakaly,ale nie szukaly kontaktu,moze nie chcialy...A co do sasiadow,nie wiesz jak to jest w zyciu?kazdy ci wspolczuje,ale nikt sie nie chce wtracac,wiesz opiekunka wyjedzie a sasiad zostaje i trzeba dalej zyc obok niego.Jedna z saiadek to ja "chyba" opieprzala,bo jak wracalam ze spacerow i PDP robil cyrki na schodach ,to JEJ maz (pewnie widzial przez okno,ze wracamy,bo na dworze PDP tez sie zapieral,lapal slupkow itd.)wychodzil na klatke i opierniczal mojego PDP,ze robi cyry i pomagal mu wchodzic po schodach.Jak se sama nie pomozesz to co Niem. pomoze,eeeee juz w bajki nie wierze.

z ALIna pozniej tylko raz sie kontaktowalam,ona wstawila na swoje miejsce synowa a pojechala chyba na Bajery i pracowala juz nie w opiece.
Emeila nie widzialam,wiem,ze tu nie wolno "prywaty",ale moze raz mi M. wybaczy,bom jeszcze bardzo kulejaca w komputerowych sprawach.

Wiesz co - czytałam wielokrotnie posty dziewczyn opisujące ciężkie miejsca pracy , złośliwość rodzin czy podopiecznych. Co do podopiecznych - jeśli to starsi ludzie z demencją to nawet się nie oburzam - choroba i już. O niemieckich rodzinach swoje zdanie mam - czasem to ludzie , a często tylko ,,organizmy''. Ale tyle podłości to jeszcze nie spotkałam . Ta kobieta to zły , perfidny człowiek. I nie dziwię Ci się że pamiętasz tę sytuację . My zwykle nie mówimy wszystkiego naszym bliskim - a tu to wszystko zaszło przy Twoim synu.Mam tylko nadzieję że na koniec powiedziałaś jej kim dla ciebie jest . No - ja bym sobie użyła - może spokojnie ale nazywając rzeczy po imieniu .Ja też w początkach swojej pracy miałam sytuację o której opowiedziałam może trzem osobom a mój maż i syn nie wiedzą do dziś .Czemu ? Bo oni czuli by się posrednio winni a obcy by w to nie uwierzyli . Tyle że PDP był dementywny , więc nie było poczucia krzywdy. Życzę Ci tylko spokojnych miejsc pracy i żebyś nigdy nikogo takiego nie spotkała. 

To wszystko co piszecie jest prawdą, jest mądre i zgodne z prawem.Chciałabym się tylko ująć za tymi osobami, co dają sobą pomiatać przez "durnych" ludzi. Pierwszy wyjazd, nieznajomość lub słabo znany język, brak obeznania z kulturą, często niejasne relacje z firmą,brak konkretnie określonego zakresu PRAW i OBOWIAZKÓW, brak kontaktu z innymi opiekunkami!!!( forum bądź na żywo), własne cechy charakteru ( ustępliwość) niskie poczucie wartości spowodowane kłopotami w PL.Zwykle przy pierwszym wyjeżdzie człowiek wyjeżdża zaszczuty przez finanse i zmartwienia, a to nie jest dobre dla psychiki.Trudno wtedy walczyc.Brak wcześniejszego kontaktu z starszymi ludzmi ich specyficznym postepowaniem spowodowanym chorobą bądź wiekiem.Niemcy to specyficzny naród.Ja się zawsze śmieje,że ta ich "rasa panów" chyba jest w genach, choć się ukrywają :-)Ja osobiście nawet gdybym płaciła za opiekę mojej schorowanej starszej mamy, a wiedziałabym,że opieka jest dobra i mama zadbana to na taką osobę bym chuchała i dmuchała, a nie za przeproszeniem "darła ryja" i traktowała jak śmiecia.No ale nie na darmo mówią na nas matki polki:-) to niańczenie innych, też nam łatwo przychodzi....przynajmniej mnie ;-)
Co do głodu...często na pierwszym wyjeżdzie nie ma się pieniędzy.Ja też pamietam jak chodziłam do Billi kupować sobie jogurty i inne, bo to co serwowano w domu ( obrzydliwy chleb tostowy i boczek lub słoninę) nie dało się jeść.Ale ja tam byłam tylko 3 tygodnie i aż 3 bo za tyle przyjechała dopiero zmienniczka, każdego dnia plakałam w telefon swojej przyjaciółce opiekunce.Ta zaś  mówiła wytrzymaj, nie daj się sprowokować i spadaj stamtąd.