Mi też zdarzyło się spotkac dwie Panie ale one tu miszekają,przesympatyczne osóbki jedna po 70tce a druga to jej córka.Porozmawiałayśmy sobie miło ja oczywiście pożaliłam sie jak mi żle na początku itd.Opowiedziałyśmy z jakich stron Polski jesteśmy i rozstałyśmy się.Następnie ktoregoś tam dnia ruszyłam moją pedałówka do centrum.Przechodziłam obok innych dwóch wypindrowanych ok 50tki opiekunek ach ..lekko zwolniłam bo sobie pomyslałam ,,o Gośka potencjalne koleżanki ,zawolnij i działaj,, .Oczywiście moja morda nigdy nie przestaje się uśmiechać ,juz chcę zagadać Panie (idące pod rączkę )zmierzyły mnie jak byk rzeżnika i odechciało mi się.....Już wolę żyć w przyjażni z moim rowerkiem.Szkoda ale co zrobić ...kawę piję z wami ,spcer z rowerkiem więcej już nie trzeba mi..
W porzednim miejscu jak byłam też mnie coś podobnego spotkało.Jestem na zakupach w Rewe mała wioska sama w domu z babką nudy straszne myśle szkoda że nie ma opiekunek.
Nagle słysze dwie panie rozmawiają po polsku gębusia mi się uśmiechnęła,myślę sobie zagadam,podchodzę mówie po naszemu dzien dobry a one na mnie jak na wariata i guten tag! Ja dalej po polsku do nich,a one dalej po niemiecku,zdurniałam! ok przeprosiłam po niemiecku i sobie poszłam.
Wychodzę ze sklepu a one wołają za mną po polsku!!! odwróciłam się i po niemiecku im grzecznie odpowiedziałam że mnie z kimś pomyliły.
i co myśleć o takim zachowaniu??
