Na wyjeździe #21

Skonczyłam sprzątać wreszcie swój pokój,umyłam ściany na mokro,sufit i wyprałam wanishem wykładzinę,wytarłam kurze i ledwie żyję... Najlepszy był natomiast pozornie czysty obrus na ławie,jak go zaczęłam trzepać na tarasie to leciało z niego tak jak z naszych dywanów na święta hahaha.
Kuchnie dziś też odgruzowałam,matko kochana,było 12 rodzajów makaronu,wszytskie napoczęte.

Lawenda może źle zrozumiałaś mój wpis, ja boję się że jej powstaną odleżyny bo skóra cieniutka i przejrzysta, tyłek czerwony ale jak na razie malutka ranka jest na 4milimetry. Te wszystkie mazidła i kompresy robi się w celu zapobiegania ran. A firma ma to miejsce od 6-7 lat więc zna sytuację

Czy inne opiekunki też mają tak z swoimi pdp, że przechodzą z nimi etap kiedy ich pdp jest ze wszystkim na "nie"? U mnie przez pierwsze 2,5 tygodnia było wszystko o.k., a teraz cokolwiek nie zrobię jest źle. Moja pdp ma do mnie pretensje o to, że jem (jej zdaniem wyjadam wszystko, a ona zupełnie nic nie je), o to, jak długo jem, o to, że za głośno chodzę, że to ja mam pieniądze i nimi dysponuję, nie umiem gotować jej zdaniem-i mówi to na spokojnie-czysto złośliwie moim zdaniem-tak to odbieram, choć jak do tej pory jej smakowało zawsze itd. Jest także ze wszystkim na nie, odmawia wzięcia prysznicu choć do tej pory nie było z tym problemu. Nie ma przy tym zazwyczajjakiś wielkich emocji, po prostu jest niesamowicie uparta, a jak jej spokojnie mówię, że to dla jej dobra i że tego potrzebuję to zaczyna krzyczeć i każe mi się wynosić. Czy to normalny etap w relacjach pdp-opiekunka, czy może ja czegoś nie dopatrzyłam wcześniej? Jak sobie z tym poradzić?

Lawenda może źle zrozumiałaś mój wpis, ja boję się że jej powstaną odleżyny bo skóra cieniutka i przejrzysta, tyłek czerwony ale jak na razie malutka ranka jest na 4milimetry. Te wszystkie mazidła i kompresy robi się w celu zapobiegania ran. A firma ma to miejsce od 6-7 lat więc zna sytuację

Czy inne opiekunki też mają tak z swoimi pdp, że przechodzą z nimi etap kiedy ich pdp jest ze wszystkim na "nie"? U mnie przez pierwsze 2,5 tygodnia było wszystko o.k., a teraz cokolwiek nie zrobię jest źle. Moja pdp ma do mnie pretensje o to, że jem (jej zdaniem wyjadam wszystko, a ona zupełnie nic nie je), o to, jak długo jem, o to, że za głośno chodzę, że to ja mam pieniądze i nimi dysponuję, nie umiem gotować jej zdaniem-i mówi to na spokojnie-czysto złośliwie moim zdaniem-tak to odbieram, choć jak do tej pory jej smakowało zawsze itd. Jest także ze wszystkim na nie, odmawia wzięcia prysznicu choć do tej pory nie było z tym problemu. Nie ma przy tym zazwyczajjakiś wielkich emocji, po prostu jest niesamowicie uparta, a jak jej spokojnie mówię, że to dla jej dobra i że tego potrzebuję to zaczyna krzyczeć i każe mi się wynosić. Czy to normalny etap w relacjach pdp-opiekunka, czy może ja czegoś nie dopatrzyłam wcześniej? Jak sobie z tym poradzić?

Słonecznie , nie bierz tego tak bardzo do serca . Twoja pdp być może tęskni za swoim stałym opiekunem . Bunt ? przeciw konieczności podporządkowania się ? Starsi ludzie MAJĄ PRAWO do własnego zdania i.... do uczuć : tęsknoty, obawy, żalu . Jeśli Twoja pdp. jest kumata- rozmawiaj z nią , zachęć do rozmowy , może o tym że Ty już niedługo odejdziesz a jej opiekun wróci, że będziesz blisko i z jej opiekunem będziecie w kontakcie ... szukaj tematów , podpytaj czy może ma chęć na coś szczególnego do jedzenia ? może Ci jakiś przepis podpowie .... Starość nie jest stanem komfortowym , uzależnienie od pomocy innych bywa przykre , każdy przecież chciałby nie tylko brać , ale też dawać ... cokolwiek - może właśnie radę , przepis , wspomnienie .... Spróbuj - może będzie dobrze !

Anetka ! Odleżyny zaczynają się od zaczerwienienia (są stopniowane , jeśli to tylko uszkodzenie naskórka to już drugi stopień , jeśli ranka sięga do tkanki podskórnej to już stopień trzeci ) . Tak czy inaczej - co 2 godziny na bok , jak Ci pdp. "leci" to zrób wałek z koca i podeprzyj, po umyciu susz przykładając delikatnie ręcznik (nie wycieraj)  po umyciu, basenie , przy zmianie pampersa , no kiedy tylko jest okazja - wietrz tyłek  - nie  zakrywaj , na miejsca zagrożone ale jeszcze bez ranki - nie żałuj oliwki, może być zwykła dla dzieci ,(ja  wmasowuję leciutko ) żądaj materaca przeciw odleżynowego (jeśli nie ma) odleżyna może powstać nawet w ciągu kilku godzin , leczenie - bywa czasem bardzo długie (a pomijając fakt, iż mogą stanowić źródło potencjalnego zakażenia to są bolesne !) osobiście nie stosowałam kompresów (ale może czegoś nie wiem - więc się nie wypowiadam )  

Słonecznie , nie bierz tego tak bardzo do serca . Twoja pdp być może tęskni za swoim stałym opiekunem . Bunt ? przeciw konieczności podporządkowania się ? Starsi ludzie MAJĄ PRAWO do własnego zdania i.... do uczuć : tęsknoty, obawy, żalu . Jeśli Twoja pdp. jest kumata- rozmawiaj z nią , zachęć do rozmowy , może o tym że Ty już niedługo odejdziesz a jej opiekun wróci, że będziesz blisko i z jej opiekunem będziecie w kontakcie ... szukaj tematów , podpytaj czy może ma chęć na coś szczególnego do jedzenia ? może Ci jakiś przepis podpowie .... Starość nie jest stanem komfortowym , uzależnienie od pomocy innych bywa przykre , każdy przecież chciałby nie tylko brać , ale też dawać ... cokolwiek - może właśnie radę , przepis , wspomnienie .... Spróbuj - może będzie dobrze !

Własnie nie ta.jakaś druga ,kierowca busa mi mówił ,ale nie znał nazwy.
Coś mi sie o uszy obiło,ze w internacie Słowianki miała powstać,ale nie wiem,mozna zrobic rozeznanie.
No ale poki co ja nie szukam ,bo mam pracę,ale nic nie wiadomo .............

??? ooo . to ja się porozglądam ! na forum gk24 był kiedyś  post odnośnie pracy dla opiekunek z nr telefonu - może się dogrzebię i sprawdzę !
 

Już nic nie pisze ,bo mam upomnienie od Moderatora::))

Dziewczyny-dzięki-na prawdę:). Próbowałam z zagadywaniem jej, ale to nie zawsze działa, bo często jak mnie tylko zobaczy zaczyna o coś krzyczeć-jak akurat ma atak, a jak widzi, ze chcę cokolwiek powiedzieć to krzyczy jeszcze bardziej.
Mam jeszcze jedno, bardzo ważne pytanie, bo nie wiem co zrobić z takim fantem, że moja pdp dziś przekroczyła granicę i złapała mnie z całej siły za nadgarstek tak, ze bolało jeszcze jakiś czas po. Stała w przejściu, ja chciałam przejść, a ona widząc to i akurat będąc w złym humorze celowo uniemożliwiała mi z zaciętą miną przejście. Mnie się śpieszyło, bo dziś i tak byłam do tyłu z obowiązkami z powodu jej prób by uciec z domu, więc się prześlizgnęłam między ścianą a nią, nie dotykając jej, a ona mnie bardzo mocno i z agresją złapała. Jak wy widzicie tę sytuację? Czy powinnam to zgłosić córce? Wiem, że zostało mi już tylko 9 dni, ale nie wyobrażam sobie, żeby sytuacja miała się powtórzyć.
Po obiedzie moja pdp w końcu się uspokoiła, oglądałyśmy razem jej zdjęcia rodzinne i była znów miłą osobą. Nic nie powiedziałam o tym ataku jej córce, ale agresja nie ma miejsca pierwszy raz, bo raz w mojej obecności próbowała wyżywać się też fizycznie na psie. Córka wtedy powiedziała mi, że o tym wie i na tym był koniec. Czy rodzina powinna poprosić o leki wyciszające?